Friseur

Het leuke Duitse woord voor coiffeur is Friseur. Een bezoek aan een nieuwe kapper is een nachtmerrie voor elke briller. De glazen belanden op tafel en joost mag weten wat de kapper of kapster met je hoofdhaar uitspookt. Piekjes, blonde mèsches of enkel onderaan kaal: vingers kruisen is de boodschap!

De kapperkeuze is gigantisch in Berlijn, de prijzen overal gering. Ik koos voor Stefanie Bumann und Team. Niet alleen haar achternaam maar ook haar voorgevel beviel me ten zeerste. Op de wapperende reclamevlagjes staat immers: echt heiß [echt heet]!

Het Russisch woord voor coiffeur klinkt als pruikmaker. Deze inventieve schoonheidsspecialist maakt alle marketingopleidingen overbodig. Een schaar, een kam en een pijl op het trottoir. En twee minuutjes later zit ik voor het eerst van mijn leven bij de kapper onder de sproeikop.

In een verstelbare cinemazetel kon de korte trailer van de Berlijnse film "die Friseuse" [de kapster, niet: de friteuse] mij onlangs goede luim verschaffen:

SchlauchOmat

Zelfs wie elke oneffenheid op het Jaagpad langs de Schelde naar Oudenaarde weet te ontwijken, valt wel eens stil door een lekke band. Daarom kruist de doorgewinterde fietsfreak sinds mensenheugenis twee reservetubes rond zijn schouders. Een zeldzame gelukstreffer valt hem te beurt als er een fietshandel in de buurt is. Maar na 18 uur en op zondag is de fietsenmarchand natuurlijk zelf op tocht.

Fietshandel Ostrad kent de oplossing. Bandenboer Continental hing er een "SchlauchOmat" [Der Schlauch: de binnenband] aan de buitenmuur.

Kies de grootte van de binnenband en het fietstype (mountainbike of city bike). Voor vijf euro en vijftig centiemen rolt de gewenste tube onderaan uit de Schlauchomat. Het fietsterrorisme kan herbeginnen!

Curry-Insel

Eenzaam en alleen worstelen op het curry-eiland.

New York Nails

Schönhauser Allee Arcaden was het eerste shoppingcentrum dat in Oost-Berlijn na de val van de Muur ontstond. Intussen slikt het gebouw dertig duizend (30.000!) kooplustigen per dag. De slogan is op zijn minst betwistbaar: schön, schöner, Schönhauser Allee Arcaden!

Het shoppingcenter ligt aan mijn vroegere vaste metrostation. Mijn favoriete winkel bevindt zich op de bovenste verdieping. De naam van deze beautyfarm is Amerikaans, maar het zijn Aziatische dames die minitieuze manicures en precieze pedicures bewerkstelligen, nagelpiercings schieten (5 euro) of nagels paars lakken en met glitters bedekken.

En welke winkel huist er onder mijn nieuwe woning? USA Nails, of hoe het leven aangenaam kan zijn.

Paintball

Niemand had mij ooit ingelicht over het bestaan van een paintballshop. Ik maakte intens kennis met dit verschijnsel op mijn afscheidstocht door Prenzlauer Berg. Eerst hurkte ik neer op het trottoir voor enkele foto's, daarna liep ik naar het uitstalraam van de 'Paint Supply' om de aanwezige buit te schouwen.

Plotseling zwaaide de voordeur open. Een man kwam uitgelaten naar buiten gespurt. Het bleek de verkoper en hij, Holger, nodigde me uit in zijn heiligdom. Holger had me in het vizier gekregen toen ik een foto trok. Dat overkwam hem, of zijn winkel, zelden.

Binnen toonde ik me onder de indruk van zijn koopwaar. Alles was voorhanden om een vernietigende verfstrijd aan te gaan. Onheilspellende guns, zoals de Tippmann 98 Platinum Digital Camo (zie foto) hielden mij dreigend onder schot.

Ik biechtte Holger op dat ik nog nooit de edele sport der paintballen had beoefend. Dit bracht de vriendelijke verkoper enigszins van zijn stuk. Ik vroeg dan maar of Berlijn veel geschikte paintballplekken huisvest. Daarop volgde een exhaustief en per ansichtkaart geïllustreerd overzicht: van woodland en een oude luchthaven, over een veld met autowrakken, tot een gebied "waar weinig in is geïnvesteerd".

In de winkel waren ook een twintigtal helmen uitgestald. Mij deden ze aan de Power Rangers denken. Holger bevestigde dat en voegde er volledigheidshalve aan toe dat hij ook exemplaren zoals in Star Wars bezit. Ik vroeg Holger of private paintballhelmen, de V-Force Profiler bijvoorbeeld, frequent worden aangeschaft. Ook dat bevestigde Holger; hij vond het maar kiezig dat gehuurde helmen door veel mensen worden gebruikt. Bovendien is een beetje kwaliteit welkom: gamers vuren hun kogels met een snelheid van wel zeventig meter per seconde (meer dan 200 km/u) af richting vijandig bataljon.

Holger had liever niet dat ik binnen foto's trok. Ik moest maar eens een blik op zijn website werpen. Ook de paintballwereld kent blijkbaar staatsgeheimen.

Voor we elkaar vaarwel zegden, vroeg Holger me nog het adres van mijn blog zodat hij een link kon plaatsen op zijn website. Roger that!

Vespa

Volgend weekend verlaat ik na zes mooie maanden de wijk Prenzlauer Berg. Daarom maakte ik nog snel een ommetje in de buurt, om hilaria te sprokkelen.

Vlakbij botste ik op een heuse scootershop. Een echte liefhebber placht te zeggen: een Piaggio is geen voertuig, het is een levenswijze. Zo iemand kan meerdere uitlaatpijpen opsommen en wordt goedgeluimd van 100 cc. Hij vergoddelijkt zijn snorfiets en wil zijn soepele tweetakt liefst op een altaar plaatsen.

Hier gebeurt dat letterlijk. Een prachtige Vespa straalt klasse uit vanop een vierkanten stalen podium. Koplamp en pinkers lichten tegelijk op. Ik zit op mijn knieën (voor de foto) en staar ademloos naar zoveel gemotoriseerde schoonheid.

Nicorette

Goede voornemens zijn ook in Berlijn bij aanvang van een nieuw jaar gemeengoed. Dat leid ik althans af uit de etalage van een apotheker in de buurt. Op twee triestige venstervelletjes schreef de pillendraaier, of zijn 'Nicorette'-verdeler, met alcohol(!)stift:

... und was wird aus Ihren guten Vorsätzen [voornemens] für das neue Jahr?

Een uniek schouwspel maakt voorbijgangers en inzittenden van voorbijzoevende trams bevattelijk duidelijk dat 2009 hét ideale jaar is om hun rookverslaving op een staatsbegrafenis te vergasten.

In het uitstalraam liggen opvulbare sigarettenhulzen en een sliert uitgeblazen serpentines. De as van de bijgevoegde dansende plastieken publiciteitskankerstok licht af en toe rood op. Op drie lange ijzerdraden werden tientallen - onder de beste klanten verzamelde - lege sigarettenpakjes geprikt.

Al loopt de roker nog zo snel, deze apotheker achterhaalt hem wel!

Blaarmeersen

Ik dacht even dat ik me van stad vergist had, toen ik door het Weinertparkje in m'n buurt wandelde. Ik stootte er op precies hetzelfde fluogeelappelblauwzeegroene speeltuig als aan de vijver van de Blaarmeersen. Ook een metalen pingpongtafel siert het park (zoals vlakbij de Gentse aanlegplaats voor waterpedalo's), maar helaas valt er nergens een ondoorgrondelijk doolhof te bespeuren.

Wat verderop op de wei doemde een licht absurde sculptuur op van een jongeman die ligt te zonnebaden in de sneeuw. Dit bronzen kunstwerk bleek 'Lesender Knabe' van de Berlijnse beeldhouwer Goettsche te zijn. Het was me niet opgevallen, maar de knaap leest inderdaad een boek of strip in het roste gras.

's Zomers bladert het ongetwijfeld aangenamer op deze Plage Tatoeage.

Verrassing!

God weet dat ik van verrassingen hou. Maar in dit verleidelijke paradijs viel helaas niks te vinden, op enkele bontmutsen en Berlijn-parafernalia na.

Schutz

De straat waar ik woon, is qua indeling vergelijkbaar met de Begijnhoflaan in Gent. 's Nachts, tussen tien en zes, heerst er een strikt snelheidsverbod. Hoogslapers halen het dan van laagvliegers.

[der Lärm = lawaai; der Schutz = bescherming]

Het 'Bezirksamt (district) Pankow' schreef een kunstconcours uit om meer leven in de straat te brengen. Deze weg loopt immers kilometers verder over in de drukke ring rond Berlijn. Zo vormt de baan een lange trechter van de autostrade naar de verschillende invalswegen.

Het project 'innenhaut~aussenhaut' beschilderde verschillende linden langs de trambaan met witte figuren. Volgens de officiële uitleg wil de kunstenares op deze manier onderbrekingspunten aanbrengen ('Innehalten' = even onderbreken), die de zuivere passage structureren en de aandacht vestigen op het verdwijnen van het vroegere karakter van de straat.

Ik kijk naar buiten en zie amper auto's. Ik open het raam en hoor nauwelijks geluid. Ik denk terug aan de voorbijdaverende treinen in de Kortrijksesteenweg, en aan het continu zoevende autoverkeer op de Keizervest, zesde verdieping.

Een plakkaat deelt mee dat de kunstenares boomvriendelijke verf gebruikte. Stammschutzfarbe.

Ik voel me bijna overbeschermd, in deze zó rustige en aangename straat.

Ikeaans

Ik waan me in het hoge noorden. Mijn straat draagt de naam Wisbyer, naar een stadje op een Zweeds eiland. Ook voor andere straatnamen in de nabije omtrek zocht men inspiratie in Scandinavië. De steden Trelleborg, Lund, Upsala (in Zweden), Kopenhagen, Bornholm (Denemarken) en Stavanger (Noorwegen), evenals Noordkaap, Ibsen (de Noorse schrijver), Thule (een benaming in de oudheid voor het mythische 'uiterste Noorden', aldus Wikipedia),...: allen zijn ze vereeuwigd in mijn wijk.

Ook mijn kot ademt Zweden. Zowel mijn eigen kamer als de rest van nummer 59 zijn volledig Ikeaans ingericht. 360 graden berk, plus een planché vloer. Let trouwens op het anderskleurige horizontale balkje linksonder, dat ik traditiegetrouw fout monteerde.

Hoera dus voor ’s werelds meest studentvriendelijke meubelzaak! Want wie heeft nergens een Billy-kast, een vierkant tafeltje ('Lack', 9,99 euro) of een doorzeefde bestekcilinder staan? In hoeveel wachtzalen mag de tijd aangenaam voorbijtikken in een Tullsta-fauteuil?

De wijk Friedrichshain wilde blijkbaar een passend eerbetoon brengen aan Ingvar Kamprad en co. Twee gevels werden in de Ikea-kleuren geschilderd, met omgekeerde schakering en licht verschillende tinten.

Simpel maar geslaagd. Zoals Ikea.

Herfst

Bar weer in Berlijn, met regenbuitjes op ongeregelde tijdstippen. Maar af en toe priemen zalige zonnestralen door het grauwe wolkendek. Overal hangt klimop aan de gevels, wat in herfsttijden een breed kleurenpalet oplevert.

[Een ecolo laat mij weten dat bovenstaand natuurfenomeen geen klimop maar 'wingerd' is. Berlijn weet het gigantische gat in mijn fauna&flora-kennis voorlopig dus niet op te vullen...]

Aldi

Dankzij Het Laatste Nieuws leren we meer over het koopgedrag van Wart De Bever. Deze goede Vlaming blijkt - tussen het incasseren van kaakslagen door - al 20 jaar in de Aldi rond te karren.

Wart: "Is daar iets mis mee? Of bedoel je nu dat we dat uitspelen om ons een volks imago aan te meten? Mensen die neerkijken op mensen die in de Aldi winkelen, moeten nooit meer voor mij stemmen."

Ik zie Wart met een Karlsquell voor tv, Panda-worstje in de hand. De kinderen drinken River-limonade en grabbelen in een zakje Pirato-chips. Zijn Veerle nipt aan een glaasje Liebfraumilch.

In Berlijn zal ik Wart niet tegen het lijf lopen. Ook al zijn hier meer dan honderd Aldi's, naast de vele Netto's en Penny's. Ik ga lekker naar Lidl. Vanop m'n balkon heb ik een verrukkelijk zicht op hun gracieuze logo. Jammer genoeg kan ik net niet zien hoeveel volk er aan de kassa staat.