Wit

Moskou stikt momenteel. Vaker vriest het er stenen uit de grond, zoals in Wit-Rusland. Het adjectief 'wit' verwijst echter niet naar de kleur van sneeuw. 'Wit-Rusland' blijkt zelfs een foute vertaling van 'Belarus' te zijn. Etymologisch zou 'bela' zowel noordelijk, westelijk als vrij kunnen betekenen. Ook al beleeft het land tegenwoordig geen toppunt van vrijheid of westersheid.

In Grodno hangt op het centrale plein een groot spandoek. "Ik hou van jou, Belarus" staat er geschreven, vreemd genoeg in het Russisch. Een tekst in het Wit-Russisch zou de vaderlandsliefde misschien heftiger aanwakkeren? Helaas verdringt de regering het Wit-Russisch, de taal van de oppositie.

Aan het postgebouw herinnert een bloemenmeisje ons vier verdiepingen hoog aan de 65ste verjaardag van de denderende overwinning der Sovjets.

Dankzij Photoshop kunnen we tenslotte genieten van de traditionele dansen in Wit-Rusland. De slogan van de klaarblijkelijk ijzersterke hoofdfiguur is eenvoudig: "Wij, Belarussen!"

Glad ijs

IJshockey is de nationale sport van Wit-Rusland. De reden is simpel: ijshockey is de favoriete sport van president Lukaschenko. Aangezien Yves Leterme dol is op Standard de Liège en de Groeningespurters zijn voetbal en koers evengoed de Belgische nationale sporten.

[De Berlijnse Eisbären raakten dit jaar niet verder dan de kwartfinales.]

Door het prachtige uitzicht en de uitstekende rugleuningen snakte ik naar een rustpauze.

Om rugletsels te vermijden kunnen supporters van Hertha Berlin voor vijf euro waarborg een rugkussentje huren. Het bracht geen zoden aan de dijk: Hertha draagt momenteel de rode lantaarn en zakt weldra naar de tweede klasse.

Zeeloos

Wit-Rusland is het land van duizend meren en nul zeeën. Toch venten venten en vrouwen er vis. Op centrale plaatsen staan geregeld vrachtwagens met openstaande diepvriezen. Zolang de temperatuur onder het vriespunt blijft, kan het geen kwaad dat die open staan.

In de prachtstad Grodno verzamelt zich een menigte lekkerbekkend rond zo’n vrachtwagen. Een ruige oudere man in een legerjas hevelt de levende vissen met een schepnetje over van de diepvries naar een plastieken bak, hun voorlaatste rustplaats. De verkoopster geeft het genadeschot door de klepperende vissen op een ouderwetse weegschaal te zwieren.

Ook in de frisse onderaardse gangen van de metrostations draait de artisanale handel op volle toeren. Bloemen en taarten steken samen in koelkasten en worden aan eenzelfde stand verkocht.

Koffie

Vooral in koffie had ik de laatste weken zin. Zwart goud uit porseleinen kannen, godendrank uit duivels grote tassen. 'n Zatje maakt nuchter, de geur bedwelmt lichaam en ziel.

Jacobs, de branderij uit Bremen, is al aanwezig in het reclamevrije Wit-Rusland. Had ik al verteld dat de Bremer Stadtmusikanten écht bestaan? Naast het stadhuis in hun Heimat:

Magazin

De nabijgelegen westerse magazin [supermarkt] Roebljovski maakt mij attent op volgende actie: “gepensioneerden: 3% korting op weekdagen tussen 9 en 11 uur ’s ochtends”. Kwestie van de foutgeparkeerde karretjes en de zoektochten naar het gepaste wisselgeld in de rustige voormiddag te concentreren. 

De buitengevel van het complex ziet er erg communistisch uit, geknipt voor een “Museum van de Overwinning”. Maar het gebouw fungeert als een soort winkelcentrum en herbergt onder meer het “Het huis van de mode”.

Bemande (meestal bevrouwde) vestiaires zijn in Minsk nog een vertrouwd fenomeen. Zelfs in universiteitsgebouwen kan Hij zijn leren jekker en Zij haar bontmantel met tijgermotief gratis met een gerust gemoed op het gelijkvloers achterlaten. 

Elke supermarkt plaatst vergrendelbare kastjes aan de ingang om klanten ballastloos en dieven tasloos te laten speuren naar de bessenconfituur (die ik uiteindelijk naast het wc-papier aantrof). In supermarkt “Volgograd” staan twee baboesjka’s [grootmoeder, accent op de eerste lettergreep] paraat om rugzakken en sjakossen in de houten rekken te steken. Luxe!

Smiley

De telefoonmaatschappij Life:) maakt origineel gebruik van de zoldervensters :).

Pontificaal

Door zijn standvastig verzet tegen het communisme bezit de vorige paus in Oost-Europa een absolute heldenstatus. In zijn aardige Heimat Krakau zorgt dat voor absurde taferelen aan het bisschoppelijk paleisje. Het huilen nader dan het lachen, staren honderden toeristen naar de boven de toegangspoort geïnstalleerde pop. Daar stond JP als bisschop immers elke avond naar de menigte te wuiven. Santo subito!

In Wit-Rusland zit Johannes-Paulus II met de handen in het haar. Hier is het communisme nog niet helemaal verslagen. Aan het Plein van de Onafhankelijkheid in Minsk staat de (rode) katholieke kerk van Simeon en Elena. Het bijhorende metrostation heeft de vroegere plaatsnaam, Plotschad Lenina [Leninplein], nog niet losgelaten.

Voor de basiliek staan twee verlichte panelen van de Poolse paus. Ze verdrinken op het gigantische plein vol stalinistische gebouwen. Aan het rechtse universiteitsgebouw hangt bovenaan het stadslogo met een afbeelding van Maria, de beschermengel van Minsk. JP2 draait zich om zijn graf.

Duokuip

Na de duo-pot in Sint-Petersburg: de duo-kuip in de kelders van studentenhuis nummer vier te Minsk.

Baad en zie niet om!

Secuur

Minsk is een erg veilige en propere stad, zo werd mij verteld. Het klopt als een bus (die rijdt trouwens ook erg stipt). Elke ochtend krijg ik het lokale veiligheidsgevoel vlot ingelepeld. Het venster van mijn kamer kijkt immers uit op een metershoog spandoek, waarop twee soldaten trots de Wit-Russische vlag hijsen. Goeiemorgen wereld!