Tussen 8 uur 's avonds en 8 uur 's ochtends heerst in Bremen een strikt verbod op "wapens en gevaarlijke voorwerpen". De rest van de dag zijn pistolen en knipmessen klaarblijkelijk wel toegelaten in het park. Het moordwapen in het midden stelt wellicht een schroevendraaier voor. Of leidt het gebruik van een hippe cappuccino-mixer ook tot levensgevaarlijke toestanden?
De stad Hamburg gaat nog verder. Maffiabazen nemen best even tijd om de ingewikkelde wapen-verordening te aanschouwen. De drie Bremense moordtuigen zijn op de beruchte Hamburgse Reeperbahn nooit toegelaten. Hetzelfde geldt voor deodorants die zure wolkjes verspreiden. Daarnaast zijn glazen recipiënten tijdens het weekend van 22 tot 6 u verboden. Wetsovertreders riskeren in de hansestad boetes tot 10.000 euro.
Nader onderzoek leert dat Hamburgers die met een dolk op zak betrapt worden, 200 euro moeten ophoesten. Hun dolk moeten ze ook afgeven, stel u voor! Een Zwitsers zakmes valt in Hamburg ook onder de categorie der knipmessen. Voor gastronomische buitenterrassen werd gelukkig in een uitzondering voorzien.
Als laatste deel van een Hollands drieluik presenteer ik u Louis Van Gaal. De trainer van Bayern München bezorgde zijn club begin mei een 22ste titel. In Lederhosen stak hij voor een gigantische mensenzee op de Münchense Marienplatz een donderende overwinningsspeech af. Hij deed dit op zo magistrale wijze, dat er snel parodieën met parallellen naar het München van de jaren '30 opdoken.
De verkiezingscampagne in België verloopt erg saai. De Duitse regering vindt binnen de drie dagen een nieuwe president. Gelukkig valt er in Holland nog wat te beleven.
Rita Verdonck, voormalig minister, verliet enkele jaren geleden met slaande deuren de liberale VVD. "IJzeren Rita" richtte haar eigen beweging op: "Trots op Nederland". In dit hilarische filmpje kaart Rita op aanschouwelijke wijze de onveiligheid en regeldrift boven de Moerdijk aan:
"Niet dat ik het met haar kleinburgerlijke opvattingen eens ben, maar domweg omdat ik bang ben dat ze anders verloren gaat voor de Nederlandse politiek. (...)
De kledingkeuze, het ontevreden hoofd met dat provinciekapsel, de zeurtoon waarop je je woorden uitspreekt, de idealen die je nastreeft en vooral je aanhangers. Ga niet weg Rita."
Op 25 april 1991 brengt Koningin Beatrix der Nederlanden een officieel staatsbezoek aan Duitsland. Op Schloss Bellevue, het kasteel van de Duitse president in Berlijn, wordt alles in gereedheid gebracht voor haar komst.
De toen onbekende komiek Hape Kerkeling neemt die dag het hele starre protocol in de maling. Hij huurt twee limousines, trekt een koninklijke outfit aan en gaat doodgemoederd, iets vroeger dan de echte koningin, "lekker Mittagessen"...
Zijn roemrijke tocht lult Kerkeling vol in een fantastisch Hollands Duits (zijn vader komt immers uit Nederland). Toll, en weldegelijk echt gebeurd!
Recent had ik een gelegaliseerde Russische vertaling van mijn Belgisch paspoort nodig. De Chinese vrijwilligster die deze klus wou klaren, woonde in een oudbakken DDR-flat. De oude dame bivakkeerde op de zevende van tien verdiepingen.
Ik stapte in de lift op het gelijkvloers, dat zoals in Rusland als eerste verdieping wordt aanzien. Tot mijn verbazing had de lift maar drie andere haltes, op de derde, zesde en negende verdieping.
Typisch DDR-liften, zuchtte mijn vertaalster. Je zal maar verhuizen naar een tussenetage. Geef mij dan maar een lift die vooruit gaat, richting Buffalo's:
Het metrostation onder de Deutsche Oper eert aan elke wand een groot muzikant. Beethoven, Haydn en consoorten, maar ook ene Engelbert Humperdinck. Trieste geboortenaam of foute artiestennaam?
Het laatste: de Engelsman Arnold George Dorsey pikte zijn artiestennaam van de bekende (in dit metrostation vereerde) Duitse componist "Engelbert Humperdinck", hoewel ze geen familie waren. Engelbert II blijkt een vreemde, bakkebaardige en nog levende kruising van Willy Sommers, Eddy Wally en Johnny Cash. De "King of Romance" liet mij recent via de Berliner Kurier weten dat hij over bovenmenselijke krachten beschikt. Bij elke derde song op een concert sluit Humperdinck zijn ogen en bewerkstelligt hij een geheime Massenheilung [massa-genezing], zonder dat het publiek het in het snotje heeft. "Altijd bij het derde liedje gebeuren de merkwaardigste dingen. Sommigen worden hysterisch, anderen vallen in zwijm."
Zo'n man zou het Sint-Pietersplein moeiteloos vier maal kunnen vullen.
Stany, de buschauffeur uit het indegloriaanse "Raymond kan het niet aan!", verkoos tijdens zijn busritten trouwens "vollen bak" Humperdinck. Geniet van Spanish Eyes (1969):
IJshockey is de nationale sport van Wit-Rusland. De reden is simpel: ijshockey is de favoriete sport van president Lukaschenko. Aangezien Yves Leterme dol is op Standard de Liège en de Groeningespurters zijn voetbal en koers evengoed de Belgische nationale sporten.
[De Berlijnse Eisbären raakten dit jaar niet verder dan de kwartfinales.]
Door het prachtige uitzicht en de uitstekende rugleuningen snakte ik naar een rustpauze.
Om rugletsels te vermijden kunnen supporters van Hertha Berlin voor vijf euro waarborg een rugkussentje huren. Het bracht geen zoden aan de dijk: Hertha draagt momenteel de rode lantaarn en zakt weldra naar de tweede klasse.
Wit-Rusland is het land van duizend meren en nul zeeën. Toch venten venten en vrouwen er vis. Op centrale plaatsen staan geregeld vrachtwagens met openstaande diepvriezen. Zolang de temperatuur onder het vriespunt blijft, kan het geen kwaad dat die open staan.
In de prachtstad Grodno verzamelt zich een menigte lekkerbekkend rond zo’n vrachtwagen. Een ruige oudere man in een legerjas hevelt de levende vissen met een schepnetje over van de diepvries naar een plastieken bak, hun voorlaatste rustplaats. De verkoopster geeft het genadeschot door de klepperende vissen op een ouderwetse weegschaal te zwieren.
Ook in de frisse onderaardse gangen van de metrostations draait de artisanale handel op volle toeren. Bloemen en taarten steken samen in koelkasten en worden aan eenzelfde stand verkocht.
Vooral in koffie had ik de laatste weken zin. Zwart goud uit porseleinen kannen, godendrank uit duivels grote tassen. 'n Zatje maakt nuchter, de geur bedwelmt lichaam en ziel.
Jacobs, de branderij uit Bremen, is al aanwezig in het reclamevrije Wit-Rusland. Had ik al verteld dat de Bremer Stadtmusikanten écht bestaan? Naast het stadhuis in hun Heimat:
De stad Hamburg gaat nog verder. Maffiabazen nemen best even tijd om de ingewikkelde wapen-verordening te aanschouwen. De drie Bremense moordtuigen zijn op de beruchte Hamburgse Reeperbahn nooit toegelaten. Hetzelfde geldt voor deodorants die zure wolkjes verspreiden. Daarnaast zijn glazen recipiënten tijdens het weekend van 22 tot 6 u verboden. Wetsovertreders riskeren in de hansestad boetes tot 10.000 euro.
Nader onderzoek leert dat Hamburgers die met een dolk op zak betrapt worden, 200 euro moeten ophoesten. Hun dolk moeten ze ook afgeven, stel u voor! Een Zwitsers zakmes valt in Hamburg ook onder de categorie der knipmessen. Voor gastronomische buitenterrassen werd gelukkig in een uitzondering voorzien.
