donderdag 30 april 2009

Traumareizen

Tussen het eerste en tweede semester zitten in Duitsland twee maanden 'vorlesungsfreie Zeit', ofte: quasi-vakantie. Het ideale moment om op reis te gaan!

{Boekenwinkel in Lviv, Oekraïne}

Aldi bedacht daarvoor natuurlijk een budgetvriendelijke oplossing: "Traumreisen zu Aldi-Preisen" [Droomreizen aan Aldi-prijzen]! Aldi's reisbureau adverteert in de krant - tussen de Spaanse Serranoham, de wintercappuccino en het aerobic-schoeisel voor dames - met een grote foto van een Russische kerk, en in vette letters daarboven:

Sint-Petersburg & Moskou vanaf 999 euro per persoon! Zevendaagse reis in Mittelklassehotels, inclusief ontbijt!

Als ontbijt stel ik mij dan voor: kartonnen brood, Chocoman, bruine salami met mayonaise uit de tube, bokaaltje ingelegde haring, mokje magere Milsani.

{Warm ontbijt in Oekraïne}

Lidl publiceert maandelijks(!) een heerlijk getruceerd magazine met 32 bladzijden toeristvriendelijke Lidl-reizen. Dichtbij in het Schwarzwald of richting exotische paradijzen, zoals de Malediven, de Seychellen en Tahiti. Acht dagen Costa del Sol: een prikje van 369 euro! Een 'Kreuzfahrt' [niet kruisvaart maar cruise, alhoewel...] is voorzien om de eindfase van het leven feestelijk in te luiden.

{Hotel Oskar, Truskavets, Oekraïne}

Overnachten gebeurt meestal in een Lidllobby of Aldihut op maat, met tapis plain en hetzelfde unieke schilderij in elke kamer, met plastieken appelsienen op de buffettafels en peterselie in elke gang.

{Poolse schrijnwerker in Krakow}

Reizen naar België zitten niet in het aanbod uit angst voor de instabiele politieke en klimatologische situatie. Wel boekbaar is 'Holland: Boat & Bike', met adembenemende stops in Enkhuisen, Schiedam, Kinderdijk en Schoonhoven. "De reisbegeleiding is bij vragen of pech telefonisch bereikbaar!"

maandag 27 april 2009

King

Een genetisch gemanipuleerde pistolet, een tuit gefrituurd karton en een glas ijsblokjes staan te koop voor de ronde som van 1,99 euro. King Deal! In verschillende metrostations magnetiseert Burger King kaalgeplukte beursgangers met de slogan:
Nur Stehlen ist günstiger [Alleen stelen is voordeliger]

En crossmediaalgewijs hoort er ook een reclame-spotje bij:



Commentaarstem: "Je zou denken dat je ons bestolen hebt!"

woensdag 22 april 2009

Lego

Het Kaufhaus des Westens, KaDeWe in de volksmond en niet toevallig in West-Berlijn, is het grootste warenhuis in Europa. In de buurt van de sjieke Kurfürstendamm kunnen shopaholics zich laven aan zeven verdiepingen handelswaar. Parfumeren in de Davidoff Pilot Shop, gas geven op de Luxusboulevard, de laatste van Dan Brown lezen in de leesoase. KApitalisme, DEcadentie, WEelde.

In de kinderafdeling staat een speciale snoepautomaat. Gele papieren zakjes liggen voor het grijpen. In ronde tonnen grabbelen avonturiers niet naar toverbollen, drop of zoethout maar naar Legoblokjes in alle maten en kleuren.

woensdag 15 april 2009

Curry-Insel

Eenzaam en alleen worstelen op het curry-eiland.

zondag 12 april 2009

Mediamarkt

De Duitse elektronicareus Mediamarkt staat eerder bekend voor agressieve marketing dan voor de duurzaamheid van koopwaar of de competentie van op straat geselecteerde medewerkers (die allen de titel manager dragen). De huisslogan geeft zelf aan waarom Mediamarkten te mijden zijn:

"Ich bin doch nicht blöd!" - "Ik ben toch niet gek!".
In 1979 opende Mediamarkt een eerste filiaal in München. Voor zijn parelmoeren jubileum haalde Mediamarkt spitse slogans uit de tv-kast en plakte die tegen opeenvolgende treden in een metrostation.

Achtereenvolgens leest de gehaaste reiziger: ein MP3 für Kai (vrij vertaald: een mp3 voor Guy), ein Hifi-Paket für Fred, ein Herd für Gerd (een fornuis voor Aloïs?), ein Handy für Andy (een GSM voor Clem), ein PC für André...

Een doorsnee Vlaamse André ligt toch aan de bedpan en heeft weinig nood aan een PC? In Oost-Duitsland waren Franse namen echter nogal hip. Daardoor lopen jongeren vandaag met namen als Robert of André rond, waarbij de klemtoon tweemaal op de eerste klemtoon wordt gelegd.

Een fax voor Max, een digicam voor Sam? Lachgas voor Lukas!

donderdag 9 april 2009

Bankroet

De gevolgen van de Belgische bankencrisis zijn tot hier voelbaar. Fortis sloot onlangs een triest kantoortje aan Hermannplatz, het Berlijnse Van Beverenplein. Een zuinig wit A4'tje deelt ons mee:

Deze Fortis Finanz Shop is vanaf 14 januari 2009 permanent gesloten.
Door de overname van de bank 'Von Essen' in 2006 begon Fortis aan een spoedige verovering van de Duitse markt. In de Fortis Finanz Shop konden Berlijners terecht voor hun broodnodige immobiliënfinanciering, consumentenkredieten en kredietkaarten.

Het boeltje werd gesloten wegens "het dalende vertrouwen van de Duitse bevolking in financiële dienstverleners". Klanten wenden zich nu liever tot "instellingen die ze goed kennen". 340 van de 970 Fortis-medewerkers in Duitsland verliezen hun job.

In het West-Poolse Wrocław (Duits: Breslau) merkt KBC klaarblijkelijk nog niks van de crisis. Warm hout, goud en marmer smukken de statige kantoren van de Kredyt Bank (KB) op. Toch verliezen ook hier 500 werknemers hun baan.

zondag 29 maart 2009

Botschaftsviertel

Het district Pankow, de voormalige elitewijk van Oost-Berlijn, omvat één compacte wijk [Viertel] met zes ambassades [Botschaften]. In dat Botschaftsviertel, op een paar honderd meter van de Muur, werden begin de jaren zeventig een vijfentwintigtal nagenoeg identieke "optimale socialistische gebouwen" neergepoot voor de diplomatieke diensten van onder meer Cuba, Zwitserland en België.

Enkel Cuba bleef het Botschaftsviertel trouw en kreeg het gezelschap van enkele ambassades die verhuisden van Bonn naar Berlijn. De nieuwe buren zijn allemaal arm, jong of klein. Daarom verkiezen ze het sjofel-melancholische Botschaftsviertel boven een krap kolenkot rond het sjieke Tiergartenpark.

De ambassades zijn gebouwd in dezelfde vreemde stijl. Genre: sociale strandwoning voor zes gezinnen. Allen bezitten ze witte tralies, een slecht onderhouden tuin, vale gevelkleuren en drie verdiepingen met een balkon in het midden. Enkel de kleur van de glinsterende steentjes rond het balkon en het soort boom in de voortuin verschilt.

Het grootste deel van de wijk, drie huizen en een uitgebreid BMW-wagenpark, behoort Cuba toe. Met de satellietschotel kan de ambassadeur zich objectief door de Cubaanse staatstelevisie laten informeren. Aan de achterkant van de Cubaanse ambassade staat een gele Volkswagen van de Havana Night Company ('cocktail, party en cateringservice'): vertegenwoordiging in de breedste zin van het woord!

Aan de ambassade van Bosnië-Herzegovina is de witte Bekaertdraad zelfs voor modale sportievelingen weinig afschrikkend.

Een zwarte vrouw, misschien wel de Ghanese ambassadrice herself, sist in mijn richting: "wat heeft dit allemaal te betekenen!?". Ik mompel "mooie wijk, mooie gebouwen" en wandel schichtig weg. Iets verder is de dienstdoende chauffeur druk bezig met zijn diplomatieke limo, herkenbaar aan de O-nummerplaat (en niet CD). De chauffeur dompelt een verfborstel onder in een emmer bruin water om de smalle zijkant van de autodeuren grondig te reinigen (linksonder op de foto).

De Kaapverdische ambassadeur verstopte zijn vlag helaas netjes àchter zijn favoriete boom. Maar voor de rest is het gebouw krak hetzelfde als alle andere.

De ambassade van Eritrea (°1993) heeft een eigen versie van de Berlijnse beer op de kop kunnen tikken.

En ook de Moldavische ambassade volgt trouw alle architekturale regels van het Botschaftsviertel.

Twee diplomatieke villaatjes zijn door gewone families aangekocht en mooi gerenoveerd. Hun vlaggenstok roest wel iets meer dan bij de andere...

dinsdag 24 maart 2009

J'aime Berlin

Tot mijn stomme verbazing zetel ik vandaag precies zes maanden in Berlijn. Sinds gisteren ben ik bovendien verlost van het etiket volslagen buitenlander, aangezien ik de Duitse taaltesten eindelijk tot een goed einde bracht. Op dergelijke heuglijke momenten durft een mens al eens een fles Riesling kraken en een oude LP uit de kelder halen.

Sandra Kim, helaas weinig bekend van krakers als 'Jij beheerst mij totaal' en 'Jij brengt nooit meer bloemen' (met Frank Galan), bracht in de nadagen van haar carriere (1988) op de LP Bien dans ma Peau een lied uit over Berlijn.

De tekst van deze protestsong is eerder minimalistisch maar de videoclip maakt alles goed. De guerrilla Sandra Caldarone gaat aan de Muur op zoek naar haar grote fan Franz en samen maken ze een heroïsche tocht vol verrassende plotwendingen door het verscheurde Berlijn. De clip zou weldegelijk in Oost-Duitsland gedraaid zijn, ook al kan hier en daar de indruk van trucage ontstaan. Een kartonnnen decor in de Borinage blijft tot de mogelijkheden behoren.

De clip is in elk geval een absurde mix van kitsch, maatschappijkritiek, pathetiek, straffe beelden, sterallures, geschiedenisles en peperkoek. Het ware Belgische surrealisme?

zondag 22 maart 2009

Tweespalt

Langs de ene kant lijkt het wel Benidorm. Een verzamelplaats voor toeristen op sportschoenen, omzoomd door reclame voor Coca-Cola en voor de rioolkrant Bild-Zeitung.

Langs de andere kant doemt een cultureel-historische hotspot op. De Kaiser-Wilhelm-Gedächtnis-Kirche werd in 1943 half verwoest en kreeg er een nieuwe, hoogstmoderne versie bij.

Eén culinaire constante: Berlijnse curryworsten, braadworsten en bouletten.

zondag 15 maart 2009

New York Nails

Schönhauser Allee Arcaden was het eerste shoppingcentrum dat in Oost-Berlijn na de val van de Muur ontstond. Intussen slikt het gebouw dertig duizend (30.000!) kooplustigen per dag. De slogan is op zijn minst betwistbaar: schön, schöner, Schönhauser Allee Arcaden!

Het shoppingcenter ligt aan mijn vroegere vaste metrostation. Mijn favoriete winkel bevindt zich op de bovenste verdieping. De naam van deze beautyfarm is Amerikaans, maar het zijn Aziatische dames die minitieuze manicures en precieze pedicures bewerkstelligen, nagelpiercings schieten (5 euro) of nagels paars lakken en met glitters bedekken.

En welke winkel huist er onder mijn nieuwe woning? USA Nails, of hoe het leven aangenaam kan zijn.