Glad ijs

IJshockey is de nationale sport van Wit-Rusland. De reden is simpel: ijshockey is de favoriete sport van president Lukaschenko. Aangezien Yves Leterme dol is op Standard de Liège en de Groeningespurters zijn voetbal en koers evengoed de Belgische nationale sporten.

[De Berlijnse Eisbären raakten dit jaar niet verder dan de kwartfinales.]

Door het prachtige uitzicht en de uitstekende rugleuningen snakte ik naar een rustpauze.

Om rugletsels te vermijden kunnen supporters van Hertha Berlin voor vijf euro waarborg een rugkussentje huren. Het bracht geen zoden aan de dijk: Hertha draagt momenteel de rode lantaarn en zakt weldra naar de tweede klasse.

Zeeloos

Wit-Rusland is het land van duizend meren en nul zeeën. Toch venten venten en vrouwen er vis. Op centrale plaatsen staan geregeld vrachtwagens met openstaande diepvriezen. Zolang de temperatuur onder het vriespunt blijft, kan het geen kwaad dat die open staan.

In de prachtstad Grodno verzamelt zich een menigte lekkerbekkend rond zo’n vrachtwagen. Een ruige oudere man in een legerjas hevelt de levende vissen met een schepnetje over van de diepvries naar een plastieken bak, hun voorlaatste rustplaats. De verkoopster geeft het genadeschot door de klepperende vissen op een ouderwetse weegschaal te zwieren.

Ook in de frisse onderaardse gangen van de metrostations draait de artisanale handel op volle toeren. Bloemen en taarten steken samen in koelkasten en worden aan eenzelfde stand verkocht.

Koffie

Vooral in koffie had ik de laatste weken zin. Zwart goud uit porseleinen kannen, godendrank uit duivels grote tassen. 'n Zatje maakt nuchter, de geur bedwelmt lichaam en ziel.

Jacobs, de branderij uit Bremen, is al aanwezig in het reclamevrije Wit-Rusland. Had ik al verteld dat de Bremer Stadtmusikanten écht bestaan? Naast het stadhuis in hun Heimat:

Magazin

De nabijgelegen westerse magazin [supermarkt] Roebljovski maakt mij attent op volgende actie: “gepensioneerden: 3% korting op weekdagen tussen 9 en 11 uur ’s ochtends”. Kwestie van de foutgeparkeerde karretjes en de zoektochten naar het gepaste wisselgeld in de rustige voormiddag te concentreren. 

De buitengevel van het complex ziet er erg communistisch uit, geknipt voor een “Museum van de Overwinning”. Maar het gebouw fungeert als een soort winkelcentrum en herbergt onder meer het “Het huis van de mode”.

Bemande (meestal bevrouwde) vestiaires zijn in Minsk nog een vertrouwd fenomeen. Zelfs in universiteitsgebouwen kan Hij zijn leren jekker en Zij haar bontmantel met tijgermotief gratis met een gerust gemoed op het gelijkvloers achterlaten. 

Elke supermarkt plaatst vergrendelbare kastjes aan de ingang om klanten ballastloos en dieven tasloos te laten speuren naar de bessenconfituur (die ik uiteindelijk naast het wc-papier aantrof). In supermarkt “Volgograd” staan twee baboesjka’s [grootmoeder, accent op de eerste lettergreep] paraat om rugzakken en sjakossen in de houten rekken te steken. Luxe!

Smiley

De telefoonmaatschappij Life:) maakt origineel gebruik van de zoldervensters :).

Pontificaal

Door zijn standvastig verzet tegen het communisme bezit de vorige paus in Oost-Europa een absolute heldenstatus. In zijn aardige Heimat Krakau zorgt dat voor absurde taferelen aan het bisschoppelijk paleisje. Het huilen nader dan het lachen, staren honderden toeristen naar de boven de toegangspoort geïnstalleerde pop. Daar stond JP als bisschop immers elke avond naar de menigte te wuiven. Santo subito!

In Wit-Rusland zit Johannes-Paulus II met de handen in het haar. Hier is het communisme nog niet helemaal verslagen. Aan het Plein van de Onafhankelijkheid in Minsk staat de (rode) katholieke kerk van Simeon en Elena. Het bijhorende metrostation heeft de vroegere plaatsnaam, Plotschad Lenina [Leninplein], nog niet losgelaten.

Voor de basiliek staan twee verlichte panelen van de Poolse paus. Ze verdrinken op het gigantische plein vol stalinistische gebouwen. Aan het rechtse universiteitsgebouw hangt bovenaan het stadslogo met een afbeelding van Maria, de beschermengel van Minsk. JP2 draait zich om zijn graf.

Duokuip

Na de duo-pot in Sint-Petersburg: de duo-kuip in de kelders van studentenhuis nummer vier te Minsk.

Baad en zie niet om!

Secuur

Minsk is een erg veilige en propere stad, zo werd mij verteld. Het klopt als een bus (die rijdt trouwens ook erg stipt). Elke ochtend krijg ik het lokale veiligheidsgevoel vlot ingelepeld. Het venster van mijn kamer kijkt immers uit op een metershoog spandoek, waarop twee soldaten trots de Wit-Russische vlag hijsen. Goeiemorgen wereld!

Friseur

Het leuke Duitse woord voor coiffeur is Friseur. Een bezoek aan een nieuwe kapper is een nachtmerrie voor elke briller. De glazen belanden op tafel en joost mag weten wat de kapper of kapster met je hoofdhaar uitspookt. Piekjes, blonde mèsches of enkel onderaan kaal: vingers kruisen is de boodschap!

De kapperkeuze is gigantisch in Berlijn, de prijzen overal gering. Ik koos voor Stefanie Bumann und Team. Niet alleen haar achternaam maar ook haar voorgevel beviel me ten zeerste. Op de wapperende reclamevlagjes staat immers: echt heiß [echt heet]!

Het Russisch woord voor coiffeur klinkt als pruikmaker. Deze inventieve schoonheidsspecialist maakt alle marketingopleidingen overbodig. Een schaar, een kam en een pijl op het trottoir. En twee minuutjes later zit ik voor het eerst van mijn leven bij de kapper onder de sproeikop.

In een verstelbare cinemazetel kon de korte trailer van de Berlijnse film "die Friseuse" [de kapster, niet: de friteuse] mij onlangs goede luim verschaffen:

Schwänglish

Duitstaligen hebben de reputatie belabberd Engels te spreken. Dat valt bij de Duitse jeugd alleszins goed mee, vind ik.

Toch laten enkele Duitse politici de laatste tijd Engelse steken vallen. Guido Westerwelle, de antipathieke voorman van de liberale FDP, bond de kat de bel aan op de persconferentie na zijn verkiezingsoverwinning in september. De BBC-verslaggever in Berlijn vroeg of Westerwelle zijn (pertinente) vraag in het Engels kon beantwoorden.


Westerwelle weigerde. De huidige Minister van Buitenlandse Zaken deelde met een stalen glimlach mee dat in Duitsland Duits gesproken wordt. Hij eindigde zijn betoog met de tenenkrullende uitroep: "es ist Deutschland hier!" [We zijn hier in Duitsland!]. Meteen werd gefluisterd dat Westerwave het Engels niet machtig zou zijn.

Vorige maand was het de beurt aan Günther Oettinger, de nieuwe Duitse Eurocommissaris. Op zijn vragenblad voor de hoorzittingen in het Europees Parlement had Günther bij Engels "goede kennis" aangekruist. In een eerder interview liet hij noteren:

"Ich bin in Englisch, was das Gespräch angeht, sehr sicher"
[Ik voel me in het Engels, wat het voeren van een gesprek betreft, zeer zeker].

Vorige maand kon de kleurloze Oettinger zijn Engels demonstreren tijdens een speech in Berlijn. Onder meer de woorden Europe en Energy, Oettingers bevoegdheid in de nieuwe Commissie, bleken moeilijk te nemen hindernissen.

Oettinger is afkomstig uit de Zuid-Duitse regio Schwaben. De inwoners staan bekend om hun gebrekkige beheersing van het Duits. Hun Engels wordt Schwänglish genoemd. Hieronder kan je een taalcursus Schwänglish, Duits én Engels volgen (vanaf 1.54 met ondertitels). Een Nederlands filmpje loopt hier.