Door zijn standvastig verzet tegen het communisme bezit de vorige paus in Oost-Europa een absolute heldenstatus. In zijn aardige Heimat Krakau zorgt dat voor absurde taferelen aan het bisschoppelijk paleisje. Het huilen nader dan het lachen, staren honderden toeristen naar de boven de toegangspoort geïnstalleerde pop. Daar stond JP als bisschop immers elke avond naar de menigte te wuiven. Santo subito!
In Wit-Rusland zit Johannes-Paulus II met de handen in het haar. Hier is het communisme nog niet helemaal verslagen. Aan het Plein van de Onafhankelijkheid in Minsk staat de (rode) katholieke kerk van Simeon en Elena. Het bijhorende metrostation heeft de vroegere plaatsnaam, Plotschad Lenina [Leninplein], nog niet losgelaten.
Voor de basiliek staan twee verlichte panelen van de Poolse paus. Ze verdrinken op het gigantische plein vol stalinistische gebouwen. Aan het rechtse universiteitsgebouw hangt bovenaan het stadslogo met een afbeelding van Maria, de beschermengel van Minsk. JP2 draait zich om zijn graf.
Minsk is een erg veilige en propere stad, zo werd mij verteld. Het klopt als een bus (die rijdt trouwens ook erg stipt). Elke ochtend krijg ik het lokale veiligheidsgevoel vlot ingelepeld. Het venster van mijn kamer kijkt immers uit op een metershoog spandoek, waarop twee soldaten trots de Wit-Russische vlag hijsen. Goeiemorgen wereld!
Het leuke Duitse woord voor coiffeur is Friseur. Een bezoek aan een nieuwe kapper is een nachtmerrie voor elke briller. De glazen belanden op tafel en joost mag weten wat de kapper of kapster met je hoofdhaar uitspookt. Piekjes, blonde mèsches of enkel onderaan kaal: vingers kruisen is de boodschap!
De kapperkeuze is gigantisch in Berlijn, de prijzen overal gering. Ik koos voor Stefanie Bumann und Team. Niet alleen haar achternaam maar ook haar voorgevel beviel me ten zeerste. Op de wapperende reclamevlagjes staat immers: echt heiß [echt heet]!
Het Russisch woord voor coiffeur klinkt als pruikmaker. Deze inventieve schoonheidsspecialist maakt alle marketingopleidingen overbodig. Een schaar, een kam en een pijl op het trottoir. En twee minuutjes later zit ik voor het eerst van mijn leven bij de kapper onder de sproeikop.
In een verstelbare cinemazetel kon de korte trailer van de Berlijnse film "die Friseuse" [de kapster, niet: de friteuse] mij onlangs goede luim verschaffen:
Duitstaligen hebben de reputatie belabberd Engels te spreken. Dat valt bij de Duitse jeugd alleszins goed mee, vind ik.
Toch laten enkele Duitse politici de laatste tijd Engelse steken vallen. Guido Westerwelle, de antipathieke voorman van de liberale FDP, bond de kat de bel aan op de persconferentie na zijn verkiezingsoverwinning in september. De BBC-verslaggever in Berlijn vroeg of Westerwelle zijn (pertinente) vraag in het Engels kon beantwoorden.
Westerwelle weigerde. De huidige Minister van Buitenlandse Zaken deelde met een stalen glimlach mee dat in Duitsland Duits gesproken wordt. Hij eindigde zijn betoog met de tenenkrullende uitroep: "es ist Deutschland hier!" [We zijn hier in Duitsland!]. Meteen werd gefluisterd dat Westerwave het Engels niet machtig zou zijn.
Vorige maand was het de beurt aan Günther Oettinger, de nieuwe Duitse Eurocommissaris. Op zijn vragenblad voor de hoorzittingen in het Europees Parlement had Günther bij Engels "goede kennis" aangekruist. In een eerder interview liet hij noteren:
"Ich bin in Englisch, was das Gespräch angeht, sehr sicher" [Ik voel me in het Engels, wat het voeren van een gesprek betreft, zeer zeker].
Vorige maand kon de kleurloze Oettinger zijn Engels demonstreren tijdens een speech in Berlijn. Onder meer de woorden Europe en Energy, Oettingers bevoegdheid in de nieuwe Commissie, bleken moeilijk te nemen hindernissen.
Oettinger is afkomstig uit de Zuid-Duitse regio Schwaben. De inwoners staan bekend om hun gebrekkige beheersing van het Duits. Hun Engels wordt Schwänglish genoemd. Hieronder kan je een taalcursus Schwänglish, Duits én Engels volgen (vanaf 1.54 met ondertitels). Een Nederlands filmpje loopt hier.
Op de Sint-Petersburgse straten sterven vele automobielen. Velen zonder nummerplaat. Hoewel: dat doen ook rijdende auto’s niet altijd. Aan hun ruit hangt soms simpelweg een papieren A4'tje. Vrachtwagens en bussen schilderen hun nummerplaat dan weer op hun koffer.
Om de hoek van mijn werkplek verkommerde een groengele slee op indrukkende wijze. Het veelvuldig gekiek moet de Oezbeekse bouwvakkers aan de overkant zijn opgevallen. Ze kleefden een bekertje van McDonald's op het dak en schreven er met alcoholstift op: ”Foto: 100 roebel”.
Op mijn laatste werkdag viste ik twee roebels uit mijn geldbuidel. Ik bleek niet de eerste die uit sympathie wat kleingeld achterliet.
Een rit op de voorste passagierszetel van deze zwarte Wolga is niet meer mogelijk. De functie van de flodders witte papieren plakband is me niet helemaal duidelijk.
Merk op: de tweede rode Lada mist een voorruit en een rechter voorwiel.
Eindigen kan ik met een positieve noot: er rijden ook keurig getunede Lada's rond in Rusland!
Een toppunt van properheid, veiligheid en opgeruimdheid: vuilniscontainers voor rest, pmd en papier schuilen in een stalen geraamte voor alle seizoenen. Ze staan op het voetpad voor een flatgebouw maar kunnen niet gestolen worden.
Berlijn telt 3,4 miljoen inwoners, 5200 kilometer straat, 109.000 honden en 20.000 openbare vuilnismanden (die meermaals per dag geledigd worden). 1200 stratenreinigers vegen dagelijks 4,5 kilometer weg, of samen de afstand Berlijn-Madrid-Berlijn. De jaarlijks vuilnisomzet in Berlijn bedraagt 90.000 ton. Men zou voor minder de vuilnisverwerking efficiënt organiseren.
In Kosovo komen de Duitse investeringen in de renovatie van watervoorzieningen iets minder tot hun recht:
De gevierde voetbalster Lothar Matthäus heeft de Duitse boulevardpers nog eens gehaald! Liliana, zijn 26 jaar jongere Oekraïense vierde echtgenote, vroeg immers vorige week de echtscheidung aan, een jaar na hun huwelijk in Las Vegas.
Jongere Belgen kennen Lothar als een certitude in de Panini-plakboeken voor Europese en wereldkampioenschappen voetbal. Hij mocht maar liefst 150 keer de Duitse kleuren verdedigen. Lothar staat bekend als Duitslands domste sjotter. Hij is de trotse auteur van enkele originele spreuken, zoals:
"Wir dürfen jetzt nur nicht den Sand in den Kopf stecken." [We mogen nu alleen niet het zand in de kop steken.]
Op taalkundig gebied is Lothar de tegenhanger van Jean-Marie Pfaff. Lothar is het schoolvoorbeeld van de Duitser die last heeft met de Engelse taal, tot groot jolijt van zijn landgenoten.
"I hope, we have a little bit lucky."
Over zichzelf spreekt Lothar op zijn Freddy De Kerpels:
"Ein Lothar Matthäus spricht kein Französisch." [Een Lothar Matthäus spreekt geen Frans.]
"Ein Lothar Matthäus lässt sich nicht von seinem Körper besiegen, ein Lothar Matthäus entscheidet selbst über sein Schicksal." [Een Lothar Matthäus laat zich niet door zijn lichaam overwinnen, een Lothar Matthäus beslist zelf over zijn lot.]
De meest legendarische Duitse voetbalspreuk kwam echter uit de mond van Andreas "Andy" Möller, de voormalige stormram van Borussia Dortmund. Toen men hem vroeg waar hij in de toekomst zou spelen, antwoordde Andy fluks:
Mailand oder Madrid, Hauptsache Italien! [Milaan of Madrid, als het maar in Italië is!]
Een klassieke vraag: welke taal spreek jij, HolländischoderFranzösisch? Ik verkies altijd het neutrale Niederländisch, hoewel Duitsers ook de aangebrande term Flämisch kennen.
Maar werkloze landgenoten: vrees niet! Dankzij het ravissante recruteringsbureau Sitelkrijgen wij alle jobs waarvoor de beheersing van twéé moedertalen vereist is, in de schoot geworpen.
Op de achterzijde van Sitels wervende ansichtkaarten lees ik immers (in het Duits):
Voor de klantendienst van een grote internationale klant zoeken wij vriendelijke telefoonstemmen. Als u naast Engels nog een andere vreemde taal zoals Turks, Belgisch, Frans, Nederlands of Duits spreekt, kijken we er naar uit, u te leren kennen.
Ook ik kijk er naar uit, de verantwoordelijke van Sitel rond te leiden in ons vaderlands taallabyrinth!
Ziehier het aardigste kerkje van Sint-Petersburg. De Tscheschme-kerk werd opgericht ter ere van de Russische zeelui. In de havenstad Tscheschme bracht de Russische vloot de Turken een belangrijke nederlaag toe tijdens de Russisch-Turkse oorlog (1770). Daarom kreeg de kerk een Aziatisch uitzicht en een grondplan in de vorm van een gelukbrengend klavertje vier.
Aan allen een gelukkig en godsvruchtig 2010 gewenst!
In Wit-Rusland zit Johannes-Paulus II met de handen in het haar. Hier is het communisme nog niet helemaal verslagen. Aan het Plein van de Onafhankelijkheid in Minsk staat de (rode) katholieke kerk van Simeon en Elena. Het bijhorende metrostation heeft de vroegere plaatsnaam, Plotschad Lenina [Leninplein], nog niet losgelaten.
Voor de basiliek staan twee verlichte panelen van de Poolse paus. Ze verdrinken op het gigantische plein vol stalinistische gebouwen. Aan het rechtse universiteitsgebouw hangt bovenaan het stadslogo met een afbeelding van Maria, de beschermengel van Minsk. JP2 draait zich om zijn graf.
Baad en zie niet om!
De kapperkeuze is gigantisch in Berlijn, de prijzen overal gering. Ik koos voor Stefanie Bumann und Team. Niet alleen haar achternaam maar ook haar voorgevel beviel me ten zeerste. Op de wapperende reclamevlagjes staat immers: echt heiß [echt heet]!
Om de hoek van mijn werkplek verkommerde een groengele slee op indrukkende wijze. Het veelvuldig gekiek moet de Oezbeekse bouwvakkers aan de overkant zijn opgevallen. Ze kleefden een bekertje van McDonald's op het dak en schreven er met alcoholstift op: ”Foto: 100 roebel”.
Op mijn laatste werkdag viste ik twee roebels uit mijn geldbuidel. Ik bleek niet de eerste die uit sympathie wat kleingeld achterliet.
Merk op: de tweede rode Lada mist een voorruit en een rechter voorwiel.
Eindigen kan ik met een positieve noot: er rijden ook keurig getunede Lada's rond in Rusland! 
Lothar staat bekend als Duitslands domste sjotter. Hij is de trotse auteur van enkele originele spreuken, zoals:
Op de achterzijde van Sitels wervende ansichtkaarten lees ik immers (in het Duits):
Aan allen een gelukkig en godsvruchtig 2010 gewenst!