KNALLIG!

Bönd

2010-10-25T19:26:00.000+02:00

Het Scandinavische cliché: overal een o-umlaut opzetten!

Grillwalker

2010-10-16T22:22:00.007+02:00

Rondom Alexanderplatz rollen en rennen hotdogverkopers in alle richtingen. In 1996 rook de eerste verkoper zijn kans aan de Berlijnse verkeers- en volksader. Maar intussen hebben alsmaar meer worstenbaronnen de topplek ontdekt. Momenteel zou er een heuse "Wurstkrieg" [worstenoorlog of sossiesenslacht] woeden. Bij mijn vertrek stond de teller op 1,20 euro voor een harde piccolo, een Thüringer Rostbratwurst (die iets langer meet dan de piccolo) en een klodder ketchup of mosterd.

Oudere hotdogverkopers wennen alvast aan hun oude dag en verkopen gemakshalve vanuit een rolstoel. De verkopen hierboven beschikt over een frigobox om zijn drank en worst koel te houden. Let hieronder op de gigantische emmers mosterd die aan de rolstoel bengelen. De dame in rood bleek als assistente van de verkoper te fungeren.

Jonge, fitte verkopers doen het rechtopstaand. Deze Grillwalkers zeulen hun braadtoestel en gasfles zelf mee. Hun hele winkel weegt 15,5 kilogram, exclusief worsten. Een vlotte verkoper brengt naar verluidt een hondertal worsten per dag aan de man. Wie op tijd en stond een worstje bikt, moet daar geheid toe in staat zijn!

Alors On Vote

2010-09-15T22:17:00.001+02:00

Met enige vertraging gevonden, maar het blijft actueel:

Le 13 juin, premier dimanche de la coupe du monde, un grand match va se jouer.
Qu'on le veuille ou non, il va falloir le supporter.

De 13e juni, eerste zondag van de wereldbeker, wordt een grote match gespeeld.
Of we't nu willen of niet, we moeten gaan supporteren.

Döner macht schöner!

2010-09-04T22:42:00.007+02:00

Begin dit jaar stierf in Berlijn de genaamde Mehmet Aygün, de man die in 1972 de Duitse maar wereldvermaarde versie van de Döner Kebab uitvond. In Berlijn flikkeren enkel neon-plakkaten met 'Schawarma' of 'Döner'. Schawarma zou Arabisch en met lam zijn, Döner Turks en met kalfsvlees.

[De concurrentie: 1001 Falafel]

De Vlaamse bevolking verdeel ik gemakshalve in twee kampen onder: zij die pita met één t schrijven en zij die daarvoor twee t's nodig hebben. In Gent kon ik mij aardig druk maken over de laattijdigheid van het sausgieten op een pitta. Daardoor hing er bij de eerste schrokken saus aan de neustop terwijl de laatste happen naar schoenzool smaakten. Ik durfde de uitbater nooit op deze gemiste kans attent maken, daar ik zelfs in mijn stamzaak slechts met moeite en vereende krachten één volle getrouwheidskaart bijeenvrat.

De oplossing voor deze heikele kwestie is nochtans simpel en standaard in Berlijn. De saus wordt als eerste in het - in een soort wafelijzer voorverwarmde! - broodje gepenseeld. "Lkss" [looksaus] is in Berlijn weliswaar onbekend. Men verkiest er yoghurtsaus.

[Laatste Döner in Berlijn]

Na saus en vlees komen natuurlijk de groenten. 'Komplett?', vraagt de waard, in plaats van het vertrouwde 'alle vitamientjes?'. Nooit worteltjes in Berlijn, wel komkommers en maïs.

De prijs voor deze smaakbom is symbolisch. Voor 2,50 euro tikt een Berlijnse burger met occasionele fornuisfobie een degelijke pitta op de kop. Samen spelen de Duitsers 83 miljoen kilogram döner per jaar naar binnen...

Wereldkeuken

2010-08-25T00:05:00.002+02:00

Het begrip "wereldkeuken" wordt in Berlijn erg concreet. Kom langs en proef:

Mongools!:

Koreaans!:

Sri Lankaans!:
Egyptisch-Marokkaans!:
Eritrees-Ethiopisch!:
Moors!:
en... Oud-Beiers!:

Autoweg

2010-08-22T22:44:00.003+02:00

Vergeet de GPS: druk voortaan gewoon de wegenkaart op je auto af.

Weg kwijt? Even uitstappen!

Wit

2010-08-10T14:04:00.002+02:00

Moskou stikt momenteel. Vaker vriest het er stenen uit de grond, zoals in Wit-Rusland. Het adjectief 'wit' verwijst echter niet naar de kleur van sneeuw. 'Wit-Rusland' blijkt zelfs een foute vertaling van 'Belarus' te zijn. Etymologisch zou 'bela' zowel noordelijk, westelijk als vrij kunnen betekenen. Ook al beleeft het land tegenwoordig geen toppunt van vrijheid of westersheid.

In Grodno hangt op het centrale plein een groot spandoek. "Ik hou van jou, Belarus" staat er geschreven, vreemd genoeg in het Russisch. Een tekst in het Wit-Russisch zou de vaderlandsliefde misschien heftiger aanwakkeren? Helaas verdringt de regering het Wit-Russisch, de taal van de oppositie.

Aan het postgebouw herinnert een bloemenmeisje ons vier verdiepingen hoog aan de 65ste verjaardag van de denderende overwinning der Sovjets.

Dankzij Photoshop kunnen we tenslotte genieten van de traditionele dansen in Wit-Rusland. De slogan van de klaarblijkelijk ijzersterke hoofdfiguur is eenvoudig: "Wij, Belarussen!"

Waffen

2010-06-24T22:16:00.002+02:00

Tussen 8 uur 's avonds en 8 uur 's ochtends heerst in Bremen een strikt verbod op "wapens en gevaarlijke voorwerpen". De rest van de dag zijn pistolen en knipmessen klaarblijkelijk wel toegelaten in het park. Het moordwapen in het midden stelt wellicht een schroevendraaier voor. Of leidt het gebruik van een hippe cappuccino-mixer ook tot levensgevaarlijke toestanden?

De stad Hamburg gaat nog verder. Maffiabazen nemen best even tijd om de ingewikkelde wapen-verordening te aanschouwen. De drie Bremense moordtuigen zijn op de beruchte Hamburgse Reeperbahn nooit toegelaten. Hetzelfde geldt voor deodorants die zure wolkjes verspreiden. Daarnaast zijn glazen recipiënten tijdens het weekend van 22 tot 6 u verboden. Wetsovertreders riskeren in de hansestad boetes tot 10.000 euro.

Nader onderzoek leert dat Hamburgers die met een dolk op zak betrapt worden, 200 euro moeten ophoesten. Hun dolk moeten ze ook afgeven, stel u voor! Een Zwitsers zakmes valt in Hamburg ook onder de categorie der knipmessen. Voor gastronomische buitenterrassen werd gelukkig in een uitzondering voorzien.

Friseurmobil

2010-06-19T12:28:00.003+02:00

Néén, dit is niet mijn kapster:

Gewoon reclame voor een bijdetijdse kapperszaak met kuise laminaat. In een rondrijdende vrachtwagen welteverstaan: de Friseurmobil XXL.

Slogan: "vanbuiten camion, vanbinnen kapsalon".

Lowie

2010-06-09T10:16:00.008+02:00

Als laatste deel van een Hollands drieluik presenteer ik u Louis Van Gaal. De trainer van Bayern München bezorgde zijn club begin mei een 22ste titel. In Lederhosen stak hij voor een gigantische mensenzee op de Münchense Marienplatz een donderende overwinningsspeech af. Hij deed dit op zo magistrale wijze, dat er snel parodieën met parallellen naar het München van de jaren '30 opdoken.

Rita

2010-06-05T21:23:00.009+02:00

De verkiezingscampagne in België verloopt erg saai. De Duitse regering vindt binnen de drie dagen een nieuwe president. Gelukkig valt er in Holland nog wat te beleven.

Rita Verdonck, voormalig minister, verliet enkele jaren geleden met slaande deuren de liberale VVD. "IJzeren Rita" richtte haar eigen beweging op: "Trots op Nederland". In dit hilarische filmpje kaart Rita op aanschouwelijke wijze de onveiligheid en regeldrift boven de Moerdijk aan:

Komiek Youp van 't Hek stemt Rita:

"Niet dat ik het met haar kleinburgerlijke opvattingen eens ben, maar domweg omdat ik bang ben dat ze anders verloren gaat voor de Nederlandse politiek. (...)

De kledingkeuze, het ontevreden hoofd met dat provinciekapsel, de zeurtoon waarop je je woorden uitspreekt, de idealen die je nastreeft en vooral je aanhangers. Ga niet weg Rita."

Beatrix

2010-05-27T23:34:00.020+02:00

Op 25 april 1991 brengt Koningin Beatrix der Nederlanden een officieel staatsbezoek aan Duitsland. Op Schloss Bellevue, het kasteel van de Duitse president in Berlijn, wordt alles in gereedheid gebracht voor haar komst.

De toen onbekende komiek Hape Kerkeling neemt die dag het hele starre protocol in de maling. Hij huurt twee limousines, trekt een koninklijke outfit aan en gaat doodgemoederd, iets vroeger dan de echte koningin, "lekker Mittagessen"...

Zijn roemrijke tocht lult Kerkeling vol in een fantastisch Hollands Duits (zijn vader komt immers uit Nederland). Toll, en weldegelijk echt gebeurd!

Luie lift

2010-05-16T22:25:00.002+02:00

Recent had ik een gelegaliseerde Russische vertaling van mijn Belgisch paspoort nodig. De Chinese vrijwilligster die deze klus wou klaren, woonde in een oudbakken DDR-flat. De oude dame bivakkeerde op de zevende van tien verdiepingen.

Ik stapte in de lift op het gelijkvloers, dat zoals in Rusland als eerste verdieping wordt aanzien. Tot mijn verbazing had de lift maar drie andere haltes, op de derde, zesde en negende verdieping.

Typisch DDR-liften, zuchtte mijn vertaalster. Je zal maar verhuizen naar een tussenetage. Geef mij dan maar een lift die vooruit gaat, richting Buffalo's:

Humperdinck

2010-05-09T16:26:00.022+02:00

Het metrostation onder de Deutsche Oper eert aan elke wand een groot muzikant. Beethoven, Haydn en consoorten, maar ook ene Engelbert Humperdinck. Trieste geboortenaam of foute artiestennaam?

Het laatste: de Engelsman Arnold George Dorsey pikte zijn artiestennaam van de bekende (in dit metrostation vereerde) Duitse componist "Engelbert Humperdinck", hoewel ze geen familie waren. Engelbert II blijkt een vreemde, bakkebaardige en nog levende kruising van Willy Sommers, Eddy Wally en Johnny Cash.

De "King of Romance" liet mij recent via de Berliner Kurier weten dat hij over bovenmenselijke krachten beschikt. Bij elke derde song op een concert sluit Humperdinck zijn ogen en bewerkstelligt hij een geheime Massenheilung [massa-genezing], zonder dat het publiek het in het snotje heeft. "Altijd bij het derde liedje gebeuren de merkwaardigste dingen. Sommigen worden hysterisch, anderen vallen in zwijm."

Zo'n man zou het Sint-Pietersplein moeiteloos vier maal kunnen vullen.

Stany, de buschauffeur uit het indegloriaanse "Raymond kan het niet aan!", verkoos tijdens zijn busritten trouwens "vollen bak" Humperdinck. Geniet van Spanish Eyes (1969):

Glad ijs

2010-04-28T20:56:00.003+02:00

IJshockey is de nationale sport van Wit-Rusland. De reden is simpel: ijshockey is de favoriete sport van president Lukaschenko. Aangezien Yves Leterme dol is op Standard de Liège en de Groeningespurters zijn voetbal en koers evengoed de Belgische nationale sporten.

[De Berlijnse Eisbären raakten dit jaar niet verder dan de kwartfinales.]

Door het prachtige uitzicht en de uitstekende rugleuningen snakte ik naar een rustpauze.

Om rugletsels te vermijden kunnen supporters van Hertha Berlin voor vijf euro waarborg een rugkussentje huren. Het bracht geen zoden aan de dijk: Hertha draagt momenteel de rode lantaarn en zakt weldra naar de tweede klasse.

Zeeloos

2010-04-19T19:45:00.000+02:00

Wit-Rusland is het land van duizend meren en nul zeeën. Toch venten venten en vrouwen er vis. Op centrale plaatsen staan geregeld vrachtwagens met openstaande diepvriezen. Zolang de temperatuur onder het vriespunt blijft, kan het geen kwaad dat die open staan.

In de prachtstad Grodno verzamelt zich een menigte lekkerbekkend rond zo’n vrachtwagen. Een ruige oudere man in een legerjas hevelt de levende vissen met een schepnetje over van de diepvries naar een plastieken bak, hun voorlaatste rustplaats. De verkoopster geeft het genadeschot door de klepperende vissen op een ouderwetse weegschaal te zwieren.

Ook in de frisse onderaardse gangen van de metrostations draait de artisanale handel op volle toeren. Bloemen en taarten steken samen in koelkasten en worden aan eenzelfde stand verkocht.

Koffie

2010-04-16T22:13:00.010+02:00

Vooral in koffie had ik de laatste weken zin. Zwart goud uit porseleinen kannen, godendrank uit duivels grote tassen. 'n Zatje maakt nuchter, de geur bedwelmt lichaam en ziel.

Jacobs, de branderij uit Bremen, is al aanwezig in het reclamevrije Wit-Rusland. Had ik al verteld dat de Bremer Stadtmusikanten écht bestaan? Naast het stadhuis in hun Heimat:

Magazin

2010-03-12T10:25:00.014+01:00

De nabijgelegen westerse magazin [supermarkt] Roebljovski maakt mij attent op volgende actie: “gepensioneerden: 3% korting op weekdagen tussen 9 en 11 uur ’s ochtends”. Kwestie van de foutgeparkeerde karretjes en de zoektochten naar het gepaste wisselgeld in de rustige voormiddag te concentreren.

De buitengevel van het complex ziet er erg communistisch uit, geknipt voor een “Museum van de Overwinning”. Maar het gebouw fungeert als een soort winkelcentrum en herbergt onder meer het “Het huis van de mode”.

Bemande (meestal bevrouwde) vestiaires zijn in Minsk nog een vertrouwd fenomeen. Zelfs in universiteitsgebouwen kan Hij zijn leren jekker en Zij haar bontmantel met tijgermotief gratis met een gerust gemoed op het gelijkvloers achterlaten.

Elke supermarkt plaatst vergrendelbare kastjes aan de ingang om klanten ballastloos en dieven tasloos te laten speuren naar de bessenconfituur (die ik uiteindelijk naast het wc-papier aantrof). In supermarkt “Volgograd” staan twee baboesjka’s [grootmoeder, accent op de eerste lettergreep] paraat om rugzakken en sjakossen in de houten rekken te steken. Luxe!

Smiley

2010-03-06T07:58:00.001+01:00

De telefoonmaatschappij Life:) maakt origineel gebruik van de zoldervensters :).

Pontificaal

2010-03-04T12:27:00.006+01:00

Door zijn standvastig verzet tegen het communisme bezit de vorige paus in Oost-Europa een absolute heldenstatus. In zijn aardige Heimat Krakau zorgt dat voor absurde taferelen aan het bisschoppelijk paleisje. Het huilen nader dan het lachen, staren honderden toeristen naar de boven de toegangspoort geïnstalleerde pop. Daar stond JP als bisschop immers elke avond naar de menigte te wuiven. Santo subito!

In Wit-Rusland zit Johannes-Paulus II met de handen in het haar. Hier is het communisme nog niet helemaal verslagen. Aan het Plein van de Onafhankelijkheid in Minsk staat de (rode) katholieke kerk van Simeon en Elena. Het bijhorende metrostation heeft de vroegere plaatsnaam, Plotschad Lenina [Leninplein], nog niet losgelaten.

Voor de basiliek staan twee verlichte panelen van de Poolse paus. Ze verdrinken op het gigantische plein vol stalinistische gebouwen. Aan het rechtse universiteitsgebouw hangt bovenaan het stadslogo met een afbeelding van Maria, de beschermengel van Minsk. JP2 draait zich om zijn graf.

Duokuip

2010-03-02T10:00:00.001+01:00

Na de duo-pot in Sint-Petersburg: de duo-kuip in de kelders van studentenhuis nummer vier te Minsk.

Baad en zie niet om!

Secuur

2010-02-28T18:46:00.004+01:00

Minsk is een erg veilige en propere stad, zo werd mij verteld. Het klopt als een bus (die rijdt trouwens ook erg stipt). Elke ochtend krijg ik het lokale veiligheidsgevoel vlot ingelepeld. Het venster van mijn kamer kijkt immers uit op een metershoog spandoek, waarop twee soldaten trots de Wit-Russische vlag hijsen. Goeiemorgen wereld!

Friseur

2010-02-05T17:22:00.010+01:00

Het leuke Duitse woord voor coiffeur is Friseur. Een bezoek aan een nieuwe kapper is een nachtmerrie voor elke briller. De glazen belanden op tafel en joost mag weten wat de kapper of kapster met je hoofdhaar uitspookt. Piekjes, blonde mèsches of enkel onderaan kaal: vingers kruisen is de boodschap!

De kapperkeuze is gigantisch in Berlijn, de prijzen overal gering. Ik koos voor Stefanie Bumann und Team. Niet alleen haar achternaam maar ook haar voorgevel beviel me ten zeerste. Op de wapperende reclamevlagjes staat immers: echt heiß [echt heet]!

Het Russisch woord voor coiffeur klinkt als pruikmaker. Deze inventieve schoonheidsspecialist maakt alle marketingopleidingen overbodig. Een schaar, een kam en een pijl op het trottoir. En twee minuutjes later zit ik voor het eerst van mijn leven bij de kapper onder de sproeikop.

In een verstelbare cinemazetel kon de korte trailer van de Berlijnse film "die Friseuse" [de kapster, niet: de friteuse] mij onlangs goede luim verschaffen:

Schwänglish

2010-01-29T20:59:00.016+01:00

Duitstaligen hebben de reputatie belabberd Engels te spreken. Dat valt bij de Duitse jeugd alleszins goed mee, vind ik.

Toch laten enkele Duitse politici de laatste tijd Engelse steken vallen. Guido Westerwelle, de antipathieke voorman van de liberale FDP, bond de kat de bel aan op de persconferentie na zijn verkiezingsoverwinning in september. De BBC-verslaggever in Berlijn vroeg of Westerwelle zijn (pertinente) vraag in het Engels kon beantwoorden.

Westerwelle weigerde. De huidige Minister van Buitenlandse Zaken deelde met een stalen glimlach mee dat in Duitsland Duits gesproken wordt. Hij eindigde zijn betoog met de tenenkrullende uitroep: "es ist Deutschland hier!" [We zijn hier in Duitsland!]. Meteen werd gefluisterd dat Westerwave het Engels niet machtig zou zijn.

Vorige maand was het de beurt aan Günther Oettinger, de nieuwe Duitse Eurocommissaris. Op zijn vragenblad voor de hoorzittingen in het Europees Parlement had Günther bij Engels "goede kennis" aangekruist. In een eerder interview liet hij noteren:

"Ich bin in Englisch, was das Gespräch angeht, sehr sicher"
[Ik voel me in het Engels, wat het voeren van een gesprek betreft, zeer zeker].

Vorige maand kon de kleurloze Oettinger zijn Engels demonstreren tijdens een speech in Berlijn. Onder meer de woorden Europe en Energy, Oettingers bevoegdheid in de nieuwe Commissie, bleken moeilijk te nemen hindernissen.

Oettinger is afkomstig uit de Zuid-Duitse regio Schwaben. De inwoners staan bekend om hun gebrekkige beheersing van het Duits. Hun Engels wordt Schwänglish genoemd. Hieronder kan je een taalcursus Schwänglish, Duits én Engels volgen (vanaf 1.54 met ondertitels). Een Nederlands filmpje loopt hier.

Wrak

2010-01-21T16:51:00.011+01:00

Op de Sint-Petersburgse straten sterven vele automobielen. Velen zonder nummerplaat. Hoewel: dat doen ook rijdende auto’s niet altijd. Aan hun ruit hangt soms simpelweg een papieren A4'tje. Vrachtwagens en bussen schilderen hun nummerplaat dan weer op hun koffer.

Om de hoek van mijn werkplek verkommerde een groengele slee op indrukkende wijze. Het veelvuldig gekiek moet de Oezbeekse bouwvakkers aan de overkant zijn opgevallen. Ze kleefden een bekertje van McDonald's op het dak en schreven er met alcoholstift op: ”Foto: 100 roebel”.

Op mijn laatste werkdag viste ik twee roebels uit mijn geldbuidel. Ik bleek niet de eerste die uit sympathie wat kleingeld achterliet.

Een rit op de voorste passagierszetel van deze zwarte Wolga is niet meer mogelijk. De functie van de flodders witte papieren plakband is me niet helemaal duidelijk.

Merk op: de tweede rode Lada mist een voorruit en een rechter voorwiel.

Eindigen kan ik met een positieve noot: er rijden ook keurig getunede Lada's rond in Rusland!

Opgeruimd

2010-01-15T12:04:00.003+01:00

Een toppunt van properheid, veiligheid en opgeruimdheid: vuilniscontainers voor rest, pmd en papier schuilen in een stalen geraamte voor alle seizoenen. Ze staan op het voetpad voor een flatgebouw maar kunnen niet gestolen worden.

Berlijn telt 3,4 miljoen inwoners, 5200 kilometer straat, 109.000 honden en 20.000 openbare vuilnismanden (die meermaals per dag geledigd worden). 1200 stratenreinigers vegen dagelijks 4,5 kilometer weg, of samen de afstand Berlijn-Madrid-Berlijn. De jaarlijks vuilnisomzet in Berlijn bedraagt 90.000 ton. Men zou voor minder de vuilnisverwerking efficiënt organiseren.

In Kosovo komen de Duitse investeringen in de renovatie van watervoorzieningen iets minder tot hun recht:

Lothar

2010-01-10T15:56:00.011+01:00

De gevierde voetbalster Lothar Matthäus heeft de Duitse boulevardpers nog eens gehaald! Liliana, zijn 26 jaar jongere Oekraïense vierde echtgenote, vroeg immers vorige week de echtscheidung aan, een jaar na hun huwelijk in Las Vegas.

Jongere Belgen kennen Lothar als een certitude in de Panini-plakboeken voor Europese en wereldkampioenschappen voetbal. Hij mocht maar liefst 150 keer de Duitse kleuren verdedigen.
Lothar staat bekend als Duitslands domste sjotter. Hij is de trotse auteur van enkele originele spreuken, zoals:

"Wir dürfen jetzt nur nicht den Sand in den Kopf stecken." [We mogen nu alleen niet het zand in de kop steken.]

Op taalkundig gebied is Lothar de tegenhanger van Jean-Marie Pfaff. Lothar is het schoolvoorbeeld van de Duitser die last heeft met de Engelse taal, tot groot jolijt van zijn landgenoten.

"I hope, we have a little bit lucky."

Over zichzelf spreekt Lothar op zijn Freddy De Kerpels:

"Ein Lothar Matthäus spricht kein Französisch." [Een Lothar Matthäus spreekt geen Frans.]
"Ein Lothar Matthäus lässt sich nicht von seinem Körper besiegen, ein Lothar Matthäus entscheidet selbst über sein Schicksal." [Een Lothar Matthäus laat zich niet door zijn lichaam overwinnen, een Lothar Matthäus beslist zelf over zijn lot.]

De meest legendarische Duitse voetbalspreuk kwam echter uit de mond van Andreas "Andy" Möller, de voormalige stormram van Borussia Dortmund. Toen men hem vroeg waar hij in de toekomst zou spelen, antwoordde Andy fluks:

Mailand oder Madrid, Hauptsache Italien! [Milaan of Madrid, als het maar in Italië is!]

Belgisch

2010-01-05T21:28:00.025+01:00

Een klassieke vraag: welke taal spreek jij, Holländisch oder Französisch? Ik verkies altijd het neutrale Niederländisch, hoewel Duitsers ook de aangebrande term Flämisch kennen.

Maar werkloze landgenoten: vrees niet! Dankzij het ravissante recruteringsbureau Sitel krijgen wij alle jobs waarvoor de beheersing van twéé moedertalen vereist is, in de schoot geworpen.

Op de achterzijde van Sitels wervende ansichtkaarten lees ik immers (in het Duits):

Voor de klantendienst van een grote internationale klant zoeken wij vriendelijke telefoonstemmen. Als u naast Engels nog een andere vreemde taal zoals Turks, Belgisch, Frans, Nederlands of Duits spreekt, kijken we er naar uit, u te leren
kennen.

Ook ik kijk er naar uit, de verantwoordelijke van Sitel rond te leiden in ons vaderlands taallabyrinth!

Klaver

2010-01-01T21:00:00.003+01:00

Ziehier het aardigste kerkje van Sint-Petersburg. De Tscheschme-kerk werd opgericht ter ere van de Russische zeelui. In de havenstad Tscheschme bracht de Russische vloot de Turken een belangrijke nederlaag toe tijdens de Russisch-Turkse oorlog (1770). Daarom kreeg de kerk een Aziatisch uitzicht en een grondplan in de vorm van een gelukbrengend klavertje vier.

Aan allen een gelukkig en godsvruchtig 2010 gewenst!

Mustertablett

2009-12-16T21:38:00.002+01:00

Het medisch instituut van de Sint-Petersburgse universiteit herbergt een exquise studentenrestaurant. In de ene hoek van de ruimte bestellen en betalen studenten de gewenste maaltijd. Met een amper leesbaar verkregen rekeninkje schuiven zij dan aan de kookpotten aan. De taferelen ter plekke wakkerden de nostalgie naar Ardeense foeragetenten hevig aan.

Een Duitse resto of alma heet "Mensa". Studenten vinden aan zes verschillende standen hun gading. Op een computerscherm lezen zij wat de pot vandaag schaft, twee "Sesamkarottensticks" bijvoorbeeld. Na een moeilijke keuze tussen drie soepen en tien nagerechten, rekenen de massaal aanwezige caissières het driegangenmenu af op een praktische magneetkaart.

Studenten ruimen hun eigen dienblad netjes af. De restaurantbeheerders van de Berlijnse rechtsfaculteit laten niets aan het toeval over. Een plateau-repro [Mustertablett] aan de muur toont studenten waar zij hun vuile bord, beker, kom, schaal en bestek op hun plateau dienen te positioneren, teneinde een optimale vuilnisverwerking te verzekeren.

Klo

2009-12-14T10:51:00.000+01:00

Ook Russische studenten kunnen genieten van het Made in Germany-label. De toiletten van de Sint-Petersburgse staatsuniversiteit zijn uitgerust met materiaal van de firma Ille uit Altenstadt (Service für Sauberkeit und Hygiene). Het assortiment is goedlachs en kindvriendelijk. Achtereenvolgens kan de bezoeker vertrouwen op Paper Jack, Soap Susi en Big Willy (der Super Spender).

Vergadertijgers kunnen de discussie gezellig verderzetten op deze duo-pot.

Stadsmeubilair

2009-12-02T21:03:00.013+01:00

Via een omweg belanden luiaards op een schiereilandje in het pompende Kreuzberg. Eenzaam wachten daar twee modieuze ligbanken.

Gisteren deed de ijskou zijn intrede. De komende tijd hoeven sneeuwkloppers niet meer te vechten om dit houtharde plekje, onder een boom op een schrale grond in een oase van rust met zicht op het water.

Kontrolepost Mini

2009-11-25T18:15:00.012+01:00

Altijd een hekel gehad aan ruimtemeetkunde. Een eye-cather (blikvanger, sorry Pallieterke) aan de buitenmuur van de Mini-showroom maakt het er niet eenvoudiger op.

Zijaanzicht:Vooraanzicht:Schuinaanzicht:
Zolang dat kleintje maar bolt!

SchlauchOmat

2009-11-18T22:20:00.001+01:00

Zelfs wie elke oneffenheid op het Jaagpad langs de Schelde naar Oudenaarde weet te ontwijken, valt wel eens stil door een lekke band. Daarom kruist de doorgewinterde fietsfreak sinds mensenheugenis twee reservetubes rond zijn schouders. Een zeldzame gelukstreffer valt hem te beurt als er een fietshandel in de buurt is. Maar na 18 uur en op zondag is de fietsenmarchand natuurlijk zelf op tocht.

Fietshandel Ostrad kent de oplossing. Bandenboer Continental hing er een "SchlauchOmat" [Der Schlauch: de binnenband] aan de buitenmuur.

Kies de grootte van de binnenband en het fietstype (mountainbike of city bike). Voor vijf euro en vijftig centiemen rolt de gewenste tube onderaan uit de Schlauchomat. Het fietsterrorisme kan herbeginnen!

Over de muur

2009-11-13T17:31:00.007+01:00

Schaars zijn de Nederlandstalige liederen die Berlijn bezingen. De groep Klein Orkest, vooral bekend van de hit "Koos werkeloos", bolwerkte het in 1984. In "Over de muur" zetten ze de pro's en vooral de contra's van beide Berlijnse regimes melodieus op een rijtje. Over sjoosjaalisme en dergelijke.

Schabowski

2009-11-06T10:36:00.006+01:00

In tempore non suspecto botste ik in de Mohrenstraße op een brokje kunst met als titel "Die Verkündung der Reisefreiheit" [de afkondiging van de reisvrijheid]. Achter het raam zag ik een scheve zaal met lege stoelen en een televisie met golvende beelden.

De installatie alludeert op de bizarre persconferentie die de val van de Berlijnse Muur uitlokte. Günter Schabowski, lid van het politbureau van de DDR, gaf op 9 november 1989 zijn eerste persconferentie als regeringswoordvoerder.

De (getipte) Italiaanse journalist Riccardo Ehrman vroeg uitleg over de nieuwste reisregels. Schabowski deelde de verzamelde pers mee dat de reisbeperkingen voor DDR-burgers de volgende dag zouden opgeheven worden. Een andere journalist vroeg wanneer deze regeling in werking zou treden. Aarzelend antwoordde Schabowski:

"Nach meiner Kenntnis... ist das sofort, unverzüglich [bij mijn weten... is dat meteen, onverwijld]."

De rest van het verhaal is bekend(er). De televisie zond de beelden uit en de Oost-Berlijners stroomden massaal, met hamer en zonder sikkel, naar de muur. Aan de Bornholmer Straße werd het eerste gat geslagen, richting vrijheid!

Allerheiligen

2009-11-01T22:27:00.021+01:00

Op een Russisch kerkhof kan men zijn ogen goed de kost geven. Geen verzameling stenen en kruisen die enkel in steensoort en lettertype verschillen. Belangrijke Russen krijgen een zerk die naar hun persoon of beroep gemodelleerd is, liefst in een heldhaftige pose.

Deze persoon mag op een rijke maritieme loopbaan terugblikken. Misschien bediende hij een veerpont? Of kreeg hij een boot om gratis de Styx te kunnen overroeien? Het blitse winkelcentrum in de achtergrond stoort in geen geval.

Maarschalk Peresipkin kan vanuit zijn graf bevelen blijven uitvaardigen met zijn draadloze telefoon.

Een gevierde komiek rookt een sigaretje op zijn eigen graf. Zijn hond houdt de wacht in de voortuin. Linksachter leunt een andere grote Rus nonchalant tegen zijn zerkmuur.

En componist Nikita Bogoslovsky neemt het applaus nog steeds dankbaar in ontvangst.

Sterven is een wet, geen straf (Seneca). Sterven moet een feest zijn (Felice).

Carglass

2009-10-28T10:17:00.000+01:00

Wie denkt voorbij Welkenraedt verlost te zijn van irritante reclames à la Carglass herstelt, Carglass vervangt, is er aan voor de moeite. Carglass repariert, Carglass tauscht aus!

De clip die het radeloze volk wijst op het bestaan van deze barmhartige onderneming, verloopt Europawijd volgens hetzelfde scenario. Een vertrouwenswekkende verkoper, een onvoorziene hindernis, een afwijzend handgebaar, een zoet glimlachende vrouw. Alleen de acteurs en de decors verschillen naar gelang de volksaard. Vijf sterren voor Carglass!

Zurück

2009-10-25T20:22:00.011+01:00

De "Uni" is herbegonnen in Berlijn. Originele plekken aan mijn Freie Universität zijn de filologische bibliotheek, genaamd "The Berlin Brain":

en het alternatieve "Rotes Café", waar elke student zelf zijn koffie achter de toog mag halen:

Pitje Puck

2009-10-21T19:09:00.000+02:00

Voor een luttele drie euro kon ik evenveel boeken op de kop tikken tijdens een minimalistische vijfdehandsmarkt in het voorportaal van een kerk. De lotgevallen van Pietje Puk, de steeds goedgeluimde krullebol uit Keteldorp, blijken vertaald in het Duits. Topidee (cf. aflevering 27: Pitje Puck hat eine tolle Idee)!

Helaas is Pitjes lijflied niet mee vertaald (1, 2, 3, 4, Pietje Puk die heeft plezier - 5, 6, 7, 8, 't is Pietje Puk die altijd lacht). Maar de essentiële standaardzinnetjes blijven elke verhaallijn ondersteunen:

"Seht mal, wer dort kommt! Das ist doch Pitje Puck, der lustige Postbote von Kesseldorf!"

Ondersteund door zijn sympathieke partner in crime Bäcker Windbeutel (ofte bakker Fijnebol) bakt Pitje de bewoners van Kesseldorf met plezier een stevige poets. Metzger Fleischkloß (slager Bram Bom), Händler Blasi Sattelfeld (kruidenier Bartje Suikerbal), Friseur Scharfschnitt (kapper Guusje Scherpeschaar),... Pitje neemt ze allemaal wel eens in de maling.

En ook in Kesseldorf kruist Pitje meermaals het pad van de verzuurde Agent Langdraad (Wachtmeister Knurrhahn). Voor de goede orde blijft de brave Bürgermeister Herrschmann (burgemeester Bazeman) verantwoordelijk.

Met zijn veellagige verhalen deed de briljante Hollandse literator Henri Arnoldus vele kinderen dromen van een avontuurlijke loopbaan in het postwezen. Dat nog vele Nederlands- en Duitstalige brave kinderen van Pitjes fratsen mogen smullen. Tschüß, Pitje!

Las Vegasky

2009-10-17T09:31:00.007+02:00

Vanaf 1 juli zijn goktenten in Rusland verboden. Slechts op vier locaties in Rusland worden lunaparken nog gedoogd. De uitverkoren regio’s zijn niet bepaald centraal gelegen.

De eerste gedoogzone ligt in het Verre Oosten aan de grens met Noord-Korea, een tweede in de Altai regio in Siberië, de derde in de enclave Kaliningrad aan de Oostzee en de vierde in de buurt van de Zwarte Zee. Deze vier gokeilanden moeten uitgroeien tot de Russische Las Vegassen.

In augustus zie ik een charmante razzia in een Sint-Petersburgse buitenwijk. Minstens vijf gezagsdragers halen de ‘Lot Club’ leeg en laden met moeite en vereende krachten een speeltuig in een legercamion. Rond deze periode controleerden de autoriteiten 500 uitbaters in de stad. 3300 automaten werden in beslag genomen.

Vaarwel, eenarmige bandiet.

Zarina

2009-10-14T18:58:00.012+02:00

De tsaren en tsarina's leven voort in hun heimat Sint-Petersburg. Vooral de Romanovs kregen op elk plein wel een standbeeld of gedenkplaat. De couturiers van Zara bedienen ons met een humoristische toets op de indrukwekkende Nevski Prospekt. Haar topzaak voor vrouwenkledij doopte Zara om in “Zarina”.

In het Russisch heten vrouwelijke tsaren weliswaar tsaritsa. Zonen en dochters van de tsaar worden respectievelijk tsarévits en tsarévna genoemd. Mijn persoonlijke favoriet: Tsaar Valse Dimitri I!

Urinebus

2009-10-11T00:05:00.003+02:00

De stad Sint-Petersburg stuurt autobussen naar drukbezette plekken. Het volk druppelt binnen en het ontlasten kan een aanvang nemen. De dikke darmen worden in de bus geplugd en zo stroomt alles rechtstreeks de rioolput in. Het gat in de sanitaire markt!

Mediamuur

2009-09-26T14:37:00.003+02:00

Wie informatie zoekt over het vakantieadres van premier Poetin of tips wil hoe die in vlinderslag tegen de stroom van een bergriviertje in weet te zwemmen, kan terecht aan een stalen krantenmuur. Wekelijks wordt de nieuwste editie van een kritische lokale krant aan zo'n muur gepapt. Da's genieten zonder koffie maar met het "Huis van de Sovjets" op de achtergrond.

Affiches voor muziekconcerten hangen aan soortgelijke wanden. Valeri Garkalin en zijn collega’s (linksonder) winnen met vijf snaren voorsprong de prijs voor slechtste photoshop ooit.

Vrolijk Vreemd Verkeer

2009-09-23T08:48:00.017+02:00

Vrolijkmakerij over verkeersborden in den vreemde: een klassieker sinds de koehandel met Australische geel-zwarte verkeersborden betreffende het verkeersveilig omgaan met kangoeroes. Ook in Rusland proberen verkeersborden de alomtegenwoordige files in goede banen te leiden.

Hier rennen blinden zomaar de straat over? Zet je zonnebril op je drankneus om de overstekende voetgangers van het zebrapad te kunnen onderscheiden? Conform het minderhedenverdrag beginnen de oversteeklichten te piepen als het groen is voor voetgangers.

Ik verbaasde me er over dat Sint-Petersburg zoveel carwashes telt en dat die industriële douches ook nog eens een eigen verkeersbord verdienen. Bovendien ziet de doorsnee Lada of Volga er niet bijzonder glanzend uit. Het verkeersbord leidt naar een parking. De diagonale strepen moeten parkeerlijnen voorstellen.

Hoe slaagt de doorsnee autobestuurder in om zijn vehikel van de straat op het trottoir te laten springen?

Verboden om trompet te spelen? Niet langer dan vijf minuten op je trompet blazen? De agent achter het hek houdt alles goed in de gaten en staat paraat bij wederrechtelijk gebruik van de claxon. Of dient de trompet als metafoor voor tuning cars met te luide dansmuziek?

Meloennor

2009-09-21T14:37:00.010+02:00

Niet enkel bloemenstalletjes, ook groenten- en fruitbarakjes palmen vele straathoeken in. Met liefde zijn de voedingswaren minutieus stuk per stuk op elkaar gestapeld, steunend tegen het raam of liggend op een schuine trapwand.

Daarnaast liggen steevast een hoop watermeloenen in een groene kooi van Faraday. Exotische import uit het zuiden, in de nor gegooid en uitzichtloos door prikkeldraad omzoomd.

Met een petje tegen de zon. Ik wil niet weten hoe verderfelijk de onderste meloenen zich voelen en smaken.

Roltrap

2009-09-16T14:40:00.033+02:00

Metro. Zo zou mijn gebald antwoord luiden als men mij in het parochiaal centrum van Desselgem na afloop van een verrijkende lezing van Prof. dr. Filip Dhaese over de Thaise Bostraditie van Ajahn Chah zou vragen naar het meest indrukwekkende aspect van Sint-Petersburg.

Door de stad lopen slechts vijf metrolijnen, maar de stations zijn pareltjes langs binnen- en buitenkant. Door de vele rivieren, kanaaltjes en zompige ondergrond heeft Sint-Petersburg bovendien het diepste metronet ter wereld. Na aankoop van een goedkoop geperforeerd muntje neem je de roltrap naar beneden. Klokvast honderdvijfendertig eindeloze seconden. Mensen lezen, zitten, kussen, muziek beluisteren en, vooral, zwijgen.

Onderaan de drie parallelle roltrappen zit steevast een vrouw die kans maakt op de Prijs Aurore Dobbelaere Voor De Minst Benijdenswaardige Job Ter Wereld. Naar mijn inzichten bestaat haar taak uit het beheersen van het roltrapverkeer, want niet alle roltrappen worden altijd opengesteld. Daarom moet zij voortdurend vanuit haar claustrofobische cabine naar de voorbijglijdende roltrappen staren.

Gelukkig kan de roltrapcoördinatrice bij het uitvoering van haar loodzware taken gebruik maken van een oude zwarte telefoon. Deze maakt een vlotte communicatie mogelijk met haar evenknie aan de andere kant van de roltrappen (die uiteraard ook in aanmerking komt voor de Prijs Aurore Dobbelaere).

Op het perron tellen de klokken niet af maar op. Reizigers moeten dus zelf inschatten hoeveel tijd er tussen twee metro’s zit. In de spits hoef je maar een dikke minuut in de tunnel te staren. Dan komen de blauwe stellen aangedenderd en wanneer “Opgelet” weerklinkt, knallen de dubbele deuren - er zijn immers ook deuren aan de kant van het perron - dicht met een daverend geluid.

Pas sinds eind augustus is het niet langer strafbaar om foto’s te trekken in de metro. Vroeger kon je voor het fotograferen in deze “strategische locaties” een boete oplopen van, sidder en beef, honderd roebel (2,5 euro).

Duivels

2009-09-14T08:28:00.005+02:00

Dick Advocaat was tot voor enkele weken coach van de lokale voetbalvereniging Zenit Sint-Petersburg. Het bestuur ontsloeg ‘de kleine generaal’ vroegtijdig wegens tegenvallende resultaten, wat hem van de weeromstuit de ideale bondscoach van ons land maakt.

Dick had beter elf blikjes Red Devil in zijn valies gestoken en uitgedeeld tijdens het afspelen van de Brabançonne. Deze Russische mix van alcohol en energiedrank zou Onze Jongens naar voren stuwen en de Armeense netten geheid doen trillen.

Samson

2009-09-09T07:34:00.001+02:00

306 lentes, Sint-Petersburg is op de keper beschouwd een jong veulen. De stad is dan ook redelijk uniform: veel barok, weinig modern.

Iets buiten het centrum komen toch enkele glazen dozen piepen. Zodat de sympathieke kathedraal van Sint-Samson zich zomers kan weerspiegelen in de ramen aan de overkant.

Bloembeton

2009-09-07T14:42:00.011+02:00

Enkele jaren geleden lanceerde Vedett zich op de Belgische biermarkt door een vernieuwde marketingstunt. Het biermerk beplakte betonmalende vrachtwagens met reclame.

Sint-Petersburgers zijn dol op bloemen. Te koop op elke hoek van elke straat, maar enkel in oneven aantallen (het omgekeerde zou ongeluk brengen). Op 1 september is het de gewoonte om het lerarenkorps met een bloempje te verrassen.

Alle manieren zijn goed om de romantische Russische ziel te botvieren. Dus ook door op- en afrijdende vrachtwagens te verbloemen.

Piter

2009-09-02T08:04:00.019+02:00

Sint-Petersburg telt officieel vijf miljoen inwoners. Wegens de vele ongeregistreerden en illegalen schep je er best een paar miljoen bij. In de loop der jaren onderging Sint-Petersburg verschillende naamwijzigingen, die de geschiedenis van de stad puntgaaf illustreren.

{‘De bronzen ruiter’ ter ere van Peter de Grote}

In 1703 werd Sint-Petersburg gesticht (in het Russisch zonder tussen-s). De naam verwees niet naar haar stichter, tsaar Peter I ofte Peter de Grote. Sint-Petersburg eerde de apostel Petrus, die samen met zijn confrater Paulus een kathedraaltje kreeg in het eerste centrum van de stad. In 1713 kroonde Peter de Grote Sint-Petersburg tot hoofdstad, een status die behouden bleef tot 1917.

{Felix Dzerzjinski, oprichter van de geheime dienst Tsjeka in 1917}

Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog klonk die met de tsaren verbonden naam een beetje te Duits. In 1914 werd de stad daarom tot Petrograd gebombardeerd. Petrograd werd het epicentrum van de revolutie. Hier ontwaakten de bourgeois eensklaps in een boeren- en arbeidersparadijs.

{Glasraam ter ere van Vladimir Lenin}

Daarvoor moest kameraad Lenin passend gefêteerd worden. Vanaf 1924 woonden de sovjets in Leningrad. In september 1991, het wereldorkest was zopas van de bühne gedonderd, organiseerde men een referendum over de naam van de stad. Op het centrale plein voor de Hermitage discussieerden burgers druk met elkaar. Het kamp dat ijverde voor Sint-Petersburg won het pleit nipt van de Leningraders. Het post-communistische tijdperk kon een aanvang nemen.

{Ode van de poëet Alexander Poesjkin aan Sint-Petersburg, ingehuldigd ter ere van de 300ste verjaardag van de stad in 2003. In de achtergrond: de Sint-Isaac kathedraal.}

Toch duikt de oude naam nog op, bijvoorbeeld in de code van de luchthaven (LED) en in de naam van de regio rond Sint-Petersburg (‘Leningrad Oblast’). En in de volksmond blijft het: Piter.

Wittekerke

2009-08-31T09:10:00.026+02:00

In het buitenland Belgisch bier drinken is fouter dan fout. Elk land heeft zijn bier of wijn en die nationale trotsen zijn altijd goed binnen te houden.

Op het militaire eiland Kronstadt had ik het niettemin knap lastig. Winkel-café ‘Beer-Mania’ is uitgerust met acht tapkranen. Daaruit stroomt een uitgekiende selectie van Russische, Belgische, Engelse, Duitse en Tsjechische bieren. De klandizie kan er zich onder meer laven aan Kriek Bellevue en het mij volslagen onbekende Blanche de Bruxelles.

Maar bovenal schenkt de waard Wittekerke, naar het gezellige vissersdorp uit de gelijknamige succesreeks. Geen ordinaire Wittekerke, neen; Wittekerke Rosé, voor de echte fijnproevers!

Een gelamineerde A4 geeft informatie over de fruitige afdronk en de sensuele smaak van dit rasbier uit de Bavikstal. Maar niks over Jos Sneyers of Jean-Paul Derdeyn, terwijl van Wittekerke Rosé zonder hun acteertalent nooit sprake zou zijn geweest.

Bankomat

2009-08-27T10:00:00.012+02:00

Ook religieuzen kunnen in acute geldnood verkeren. Zij verspelen hun geld aan farizeeërs of kopen replica's van iconen.

Een ‘bankomat’ [geldautomaat] helpt hen uit de nood in Sint-Isaac, een van de grootste kathedralen ter wereld.

De Kluis van de Heer staat altijd open!

Kanon

2009-08-20T09:54:00.000+02:00

Men zou nog pessimistisch worden aan de waterkant. Als die kanonnen zich even honderdtachtig graden draaien, zijn die vreselijke flatgebouwen vlotjes van de kaart geveegd. Raak!

Was

2009-08-18T14:49:00.004+02:00

Deze woonblok in de buurt van de polytechnische universiteit, waar wetenschappers zich thuis en ik mij in den vreemde voel, zijn ecologisch verantwoord naar het zuiden gericht. Elk appartement kreeg een of twee wasrekken aan die kant geïnstalleerd. Bij nader inzien blijken ze toch niet overal eenvormig en stabiel. Toch droogt het wellicht sneller dan mijn ondergoed boven het bad in het onverluchte badkamertje.

Rakettrein

2009-08-15T20:16:00.015+02:00

Antieke treinen en glimmende stoomlocomotieven kunnen mij door de band genomen matig opwinden. Maar onlangs was het vijf augustus, en dat betekent Treinarbeiderdag in Rusland. Een initiatief dat navolging verdient in onze contreien!

De reisgids voorspelde mij grootse activiteiten voor het hele gezin in Sint-Petersburgs treinmuseum. Treinbestuurders zouden voor de gelegenheid nog eens warm water door de schoorstenen jagen.

Ik vermoed dat de inrichtende macht vergeten was om de uitnodigingen op de bus te doen. Ook stoom rook ik niet. Maar de warme lucht van de zomerse stad gaf me de vereiste voldoening.

In het openluchtmuseum stootte ik op de laatste stoom(passagier)locomotief die in de Sovjet-Unie (in 1956) werd vervaardigd. Op de voorkant hangt een grote rode ster met de koppen van Stalin en Lenin.

Niettemin deed een andere tuffer mij nog paffer staan. Tot op heden was ik, ballistische leek, door niemand geïnformeerd over het fenomeen ‘rakettrein’. In een volledige treincoupe kunnen militaire genieën een 23-meter lange raket verstoppen! Het blikken dak van de coupé gaat open en de liggende raket kan omhooggeduwd worden.

Zo denderend door de taiga kon deze boemel menig vijand verrassen!

IJspiste

2009-08-12T17:27:00.011+02:00

Bouwpromotoren proberen in Sint-Petersburg kapitalistische, ‘westerse’ gebouwen neer te planten. Shopping malls rijzen er als paddenstoelen uit de grond. Helaas vertonen die een groot gebrek aan klasse of goede smaak. De nieuwe winkelcentra zijn niet chique of waaw maar protserig en kil.

Dat laatste geldt zelfs letterlijk in dit shoppingcenter. Op de benedenverdieping werd een ijsschaatspiste geïnstalleerd! Kinderen draaien rondjes in de zomer terwijl moeder shopt in de Italiaanse modewinkel. Of beter: de Russische winkel die lukraak een Italiaanse naam koos (bvb. 'Paolo Conte') om de zaak een zuiders keurmerk te verlenen.

In het complex zit ook een lunapark en een bowlingtempel. Mijn Rough Guide signaleert er zelfs een striptent.

Geen Gucci of Givenchy, geen plastieken marmer of geboende linoleum doet een fletsbruine building naar de Champs-Elysées verhuizen. Gelukkig is de prachtige buitengevel van dit voormalige treinstation Warschau goed bewaard.

Maar face it: ook Wijnegem Shopping Center blijft een filiaal van de hel.

Mondriaan

2009-08-10T10:34:00.005+02:00

Getrouw het cliche is Sint-Petersburg redelijk grauw. Toch zijn er ook veel gele en blauwe oude gevels.

Pas op de foto ontdek ik dat er glas voor de balkons van dit vrolijke gebouw zit. De gevel zelf is volledig in het donkerroze geschilderd. Kleur doet leven!

Uitbuitwoning

2009-08-08T18:38:00.004+02:00

In 2003 mocht Sint-Petersburg driehonderd kaarsjes uitblazen. In hetzelfde jaar verwelkomde Vladimir Vladimirovitsj Poetin de G8-top in zijn geboortestad. Daarvoor werd de hele stad gerenoveerd.

Nog steeds heerst er veel bouwbedrijvigheid. Deze werf staat vol containers. Niet om cement te bewaren of helmen te hamsteren. Buiten drogen of verluchten matrassen of handdoeken. In de containers slapen goedkope arbeidskrachten uit de voormalige Sovjetrepublieken. Er staan minstens zestig containers twee verdiepingen hoog gestapeld op deze werf. Sommige uit hout, zoals de zelf te knutselen tuinhuisjes of sauna’s uit de Brico.

Achter mij loopt een leuk kanaaltje. Aangezien er geen venster in de linkse container (foto 1) zit, zullen de bouwvakkers weinig van dit vuetje kunnen genieten.

Bed uit, beton in: elke dag kwiek en monter.

бюрократия (bis)

2009-08-06T18:42:00.002+02:00

Bureaucratie maakt mensen bang. Niet alleen in Duitsland maar ook in Rusland moeten langere blijvers de nodige formaliteiten vervullen. De grootste Russische horde vormt de registratie binnen de drie dagen na aankomst.

Gelukkig kon ik hiervoor rekenen op de hulp van mijn gastvrouw Tatiana, die in de loop der jaren een nauwe verhouding met haar telefoontoestel opbouwde. De kwieke gepensioneerde schoot haar witte sokken in haar bruinleren sandalen en samen snelden we naar het dichtstbijzijnde postkantoor.

We bleken te boffen. Voor ons stond slechts één wachtende vrouw. Helaas wilde zij ongeveer tweehonderd brieven op de bus doen. Dat was geen sinecure voor de vrouw achter het glas, een blonde lookalike van Mia Doornaert vóór haar Total Makeover. De postbeambte stempelde de brieven stuk per stuk twee maal af. Daarna moest ze alle brieven handmatig in een onzichtbare maar oorverdovend ratelende machine steken.

Tatiana zette haar uilenbril op en af, zuchtte luidop en sprak alle postlui en andere wachtenden meermaals aan. Ondanks haar ergernis voelde ze zich duidelijk in haar sas. Ze gaf me het gevoel dat ze in haar leven wel al langere rijen had verslaan.

Honderdvijftig minuten gaven me ruimschoots te tijd om het schrale kantoor en zijn bezoekers vanop het houten bankje in de hoek te monsteren. Minstens tweehonderd particulieren bezitten een hokje in bovenstaande brievenbuswand. Een lookalike van Frieda Brepoels moest op haar tippen staan om haar vakje op de hoogste rij te kunnen lichten.

(gammele brievenbus met rond hamer-en-sikkellogo)

Een brief verzenden in of naar Rusland duurt naar verluidt meer dan twee weken. Bijgevolg maakt u zich niet ongerust als u in uw postvak nog geen ansichtkaart uit de Russische Federatie aantrof.

Venetië

2009-08-02T14:02:00.038+02:00

Net als Brugge, Amsterdam, Stockholm en Krakau omschrijven inspiratieloze reisgidsen Sint-Petersburg als ‘hét Venetië van hét Noorden’.

Toch moeilijk in te beelden dat volgende situatie in een van de collega-Venetiës zou mogelijk zijn. Een sleepbootje manoeuvreert een ketting van vier lange sloepen door de smalle stadskanalen. Ik sta paraat om met volle teugen te genieten van de fabuleuze stuurkunsten van de kapitein. Voor mijn ogen ramt de rechtervoorkant van de eerste sloep keihard de rechtse brugpijler (foto 1).

De donkere smurrie op het dek van de sloep (die enkel slijk en lege bierflesjes verscheept) belandt in de rivier. Door zich af te zetten tegen de kade probeert de jonge matroos het geharrewar nog enigszins in goede banen te leiden (foto 2).

Ecologie is niet aandachtspunt nummer één in Rusland. Alhoewel: hier legt een bord op straat het sorteerprincipe uit. Ernaast kunnen hondenbezitters een plastik zakje nemen voor grote boodschappen.

Voor kleine boodschappen verkrijg je in de supermarkt evenwel geen gratis zakjes. Maar dat hebben goede Russen naar verluidt altijd bij de hand. Een relict uit het sovjettijdperk, voor het geval een schaars goed plots in de winkel belandde.

Gereorganiseerd

2009-07-17T09:11:00.002+02:00

De gereorganiseerde kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen!? Het ontstaansverhaal, naar het evangelie van Lukas:

Op een avond riep Jezus Christus zijn twaalf beste kameraden tezamen. Na een aperitief sprak hij hen toe: "Kameraden, vroeger waren onze samenkomsten veel beter georganiseerd. We woonden allemaal in dezelfde straat en werkten bij dezelfde leerlooier. Daardoor konden we tijdens elke schafttijd gezellig samen eten. Maar sinds onze werkgever door de crisis failliet is en sommigen met hun lief in een fermette buiten Nazareth wonen, heeft onze oude vriendengroep geen enkele houvast meer."

De apostelen knikten instemmend en Jezus Christus schakelde een versnelling hoger. "De chaos van de laatste tijd begint mij ferm de keel uit te hangen. Soms zien we elkaar op donderdagavond, dan weer op zondagavond na Flikken. Maar soms missen we elkaar twee weken lang. De ene keer staat Matteus achter de toog en kost een kroes twee dinar, de andere keer geeft Judas alles gratis weg. Vaak reinigt Bartolomeus achteraf de hele keet - waarvoor hulde Bartolomeus - maar evengoed stinkt het hier een week later nog steeds in alle hoeken."

De kameraden staarten beschaamd voor zich uit. "Beste vrienden," zo eindigde Jezus Christus geslepen met een emotionele toets, "ik ben terminaal ziek en het zijn mijn Laatste Dagen hier op aarde." De apostelen hoorden een speld vallen. "Maar ik wil als afscheid de boel hier nog snel reorganiseren. Voortaan zien we elkaar elke zondagochtend, klokslag tien onder het belfort. We nemen iemand in dienst om de wijnflessen te ontkurken en de stokbroden te smeren. Ieder uur gaat er een spaarvarken rond, waar iedereen braafjes één zilverling insteekt. Schluss met die chaos!"

De aanwezige apostelen applaudisseerden geestdriftig. "Deze man is visionair," orakelde Petrus, "Zijn Reorganisatie is mijn wil!".

Jezus Christus bedankte zijn kameraden voor hun geloof in Zijn reorganisatievoorstellen. Hij hing een wit blad met de taakverdeling aan het prikbord en zocht zijn hangmat op. Reorganisatie volbracht!

Frankreich

2009-07-13T12:59:00.009+02:00

Ontstaan als een verbroederingsfeest tussen het West-Berlijnse volk en de Franse soldaten, wordt het "Deutsch-Französisches Volksfest" intussen voor de 47ste keer georganiseerd.

Pastis nippend en Gauloise smorend de chansons van Piaf of het werk van Sartre beluisteren? Hélas! Platte boerenkermis op een zielloze lap beton. Overal rupsen, schietkramen, lunaparken of anorectische pony's. Duitse braadworsten verbroederen met roze suikerspinnen.

Helemaal achteraan, verscholen in een hoekje doemt plotsklaps een authentiek Frans dorpje. Op verlichtbare bordkartonnen tekenden francofielen met wasco's en zin voor perfectie de glooiende landschappen van de Languedoc of Picardië. De stalen Eiffeltoren straalt centralisme en stabiliteit uit, al moet de crazy shaker in de achtergrond blijven draaien!

Morgen - Quatorze Juillet! - is de pret voorbij. God in Frankrijk draait zich alvast om in zijn graf.

Wilhelm

2009-07-08T17:24:00.062+02:00

Mijn favoriete Berlijnse straat moet de Wilhelmstraße zijn. Er zijn drie Willemstraten in Berlijn, maar de strafste laveert dwars door Mitte.

Een naam als een klok, die van de Pruisische koning Friedrich Wilhelm I. 3.490 meter lang, van de Spree in het noorden naar het Landwehrkanal in het zuiden. Door de Wilhelmstraße slenteren is door de geschiedenis zoeven.

Tot 1945 zetelden hier regeringen van divers pluimage. Later kwamen er Oost-Duitse woontorens voor partijfunctionarissen bij. Na de val van de muur doemden ook moderne buildings op. Maar evengoed sieren pittabars en superettes met gesoldeerd wc-papier het straatbeeld.

In het gigantische luchtvaartministerie van de nazi's huist vandaag het Ministerie van Financiën.

Iets verder staan nog resten van de Muur op de ondergrondse bunker van Hitler.

Sinds de Britse ambassade haar straatdeel aan weerskanten met ijzeren paaltjes liet afzetten, is de straat geen drukke verkeersader meer. De gekke vormen in de voorgevel moeten symbool staan voor de unieke Britse humor.

Maar de Wilhelmstraße is ook:

werelds, als vertrekhaven voor de voortdurend boven de stad hangende luchtballon van de krant 'Die Welt',
lekker, door de gigantische muurreclame voor ijs van Ben & Jerry's,

avontuurlijk, door de op een luchtverkeerstoren lijkende ambassade van Tsjechië,

zonnig, dankzij jeugdhuis Ikarus,

mobiel, door de garage van 'Trabi Safari', een bedrijf dat Trabanten verhuurt aan toeristen,

literair, door de boekenwinkel 'Lüderitz & Bauer' (opgelet: dit is een muurschildering en niet de echte ingang),

artistiek, door enkele beschilderde gevels,

en paradijselijk, door een fresco over de harmonische DDR-tijd uit de jaren '50. Titel van dit meesterwerk: "Die Bedeutung des Friedens für die kulturelle Entwicklung der Menschheit und die Notwendigkeit des kämpferischen Einsatzes für ihn" [Het belang van vrede voor de culturele ontwikkeling van de mensheid en de noodzaak om zich daar strijdvaardig voor in te zetten].

Chapeau voor de ontwerpers van deze straat!

Erdbeere

2009-07-02T23:52:00.019+02:00

Verzengende hitte, hoogseizoen der aardbei. Een tijdelijke keten aardbeiventers duikt op in de ganse stad. Sinds 1921, in geelgestipte kubuscontainertjes met een zonneklak als dak. Gezellig naast glascontainers.

Op het gele bord staat geschreven: Jetzt nutzen Sie die vielen Vorteile [Geniet nu van de vele voordelen]! Alsof ik anno 2007 een bank vol reclameslogans binnenstap. Voor een bakje aandelen, vers van de pluk.

Lindt

2009-06-28T22:45:00.007+02:00

Ooit had het exquise Zwitserse chocolademerk Lindt een eigen, eenvoudig winkeltje in Neukölln. Vandaag kan je er naaigaren en tuinkabouters in plaats van pralines en chocolade op de kop tikken. Uit sympathie bleef het - afbladderende - reclamepaneel hangen. Een reep Lindt koop je nu om de hoek in het bijna failliete Karstadt.

Spaß

2009-06-22T21:57:00.001+02:00

Bij wijze van waarschuwing is op een met onkruid gevulde gigantische asbak middels badkamervriendelijke blauwe glasmozaïek "Spaß" [plezier] gekerfd. Rechttegenover is het ravotten geblazen in Rutli Spielplatz.

In het topjaar 1982 had ene Markus een superhit te pakken met "Ich will Spaß". Het statische publiek had duidelijk nooit ervaring kunnen opdoen in de decors van De Laatste Show. Maar de groene melodica en de luchtdrum waren toendertijd klaarblijkelijk wel al uitgevonden.

Caravan

2009-06-18T19:59:00.003+02:00

Het grenspunt van de drie Berlijnse wijken Kreuzberg, Neukölln en Treptow wordt 'Dreiländereck' [Drielandenhoek] genoemd. Daar ligt een aardig park en is het gezellig slenteren langs de zonnige oevers van het Landwehrkanal.

Ergens verscholen staat een caravan met het bordje 'Ausstellung'. Vier treden hoger tref ik een kleine fototentoonstelling aan. Tot mijn verbazing is de pisgeur afwezig en de setting optimaal.

Packstation

2009-06-14T10:29:00.002+02:00

Wanneer ik in mijn Stammkneipe vertoef, ben ik fysiek niet in staat toegezonden postpakketten in ontvangst te nemen. Bij thuiskomst spoed ik mij dan naar Herr Beck aan de overkant of klop ik aan bij het in asielrecht gespecialiseerde advocatenbureau op de eerste verdieping. Telkens keer ik tevreden terug met ronkende titels als "Sturm. 1918." of "Für Vaterland und Ehre!".

Het koeriersbedrijf DHL stuurt mij daarentegen naar de grote postcentrale aan het kanaal. Normaal word ik dan snel bediend door bijdehante dames met gele foulards, die mij in de gauwte een Postbankrekening proberen aan te smeren.

Onlangs propte DHL enkel een geheimzinnige code in mijn bus. Daarmee moest ik me naar hun Packstation begeven. Het leek een scoutsspel maar was bittere ernst.

Ik trad binnen in het helgele spelonk van DHL en hield mijn streepjescode voor het plasmascherm. Wat zou er in mijn kluis liggen: ongedekte cheques of ontluisterende wetenswaardigheden over het Lam Gods?

Een vakje uiterst links knalde open. Ik bukte me en zag... een doodnormaal postpakket!

Ik beende het Packstation uit met een nieuw standaardwerk onder de arm. Het beloofde een grandioze dag te worden.

Berlin Calling

2009-06-10T11:30:00.012+02:00

De uitstekende film 'Berlin Calling' is blijkbaar nog steeds niet in de Belgische bioscopen gearriveerd. Dat is jammer, want de Duitse filmoogst belicht heus meer dan alleen nazisme (Der Untergang en duizend varianten), communisme (Goodbye Lenin) of terrorisme (Der Baader Meinhof Komplex).

Berlin Calling beschrijft het leven van de Berlijnse techno-DJ Ickarus. Gehuld in een voetbalshirt en gevuld met de nodige pillen verovert hij de muziekwereld. Maar, wat had u gedacht, Ickarus vliegt te hoog en verbrandt zijn psychische vleugels.

Muziek staat natuurlijk centraal. Wanneer DJ Ickarus in de S-Bahn stapt, registreert hij met zijn Handy [GSM] het typische alarmsignaal dat weerklinkt tussen de oerduitse bede "einsteigen, bitte!" en het dichtklappen van de deuren.

Op dat eenvoudige deuntje borduurt de DJ een paar minuten verder. Een enthousiasteling boetseerde er een powerpointpresentatie rond.

Een ode aan metrostellen, sporen, stations, signalisatie, viaducten, elektriciteitsmasten, bovenleidingen en... Berlijn.

Volksbühne

2009-06-07T10:30:00.007+02:00

Aan Rosa-Luxemburg-Platz staat die Volksbühne. Wat een wonderlijk woord.

De voortuin van deze cultuurtempel voor het volk staat momenteel bomvol. Aangezien er binnen verbouwingen zijn, werd buiten een provisioneel amfitheater gebouwd. In deze reusachtige 'Agora' gaan nu voorstellingen in open lucht door. In geval van regen zijn legercapes en warme thee voorzien.

Een buurtbewoner klaagde dat hij het geschreeuw van de actrices "vooral bij emotionele scènes" door zijn gesloten venster kon horen. Als de Agora op zaterdagavond films vertoont, moeten de kijkers voortaan een koptelefoon dragen om de geluidsoverlast voor de buurt in te perken.

Het roestige rad op voetjes is het symbool van de Volksbühne. Op de houten panelen, die de achterkant van de Agora vormen, leest men Who let the dogs out. Die hit van de muzikale eendagsvlieg Baha Men blijkt "een verwijzing naar het cynisme, de antieke filosofische stroming die beroemd is door haar Bissigkeit [bijtgraagte of vitriool]."

De blauwe verkiezingsaffiche komt van die Linke, de extreem-linkse partij met hoofdkantoor rechtover de Volksbühne. Zowel de Duitse communisten als de socialisten gebruiken rood als huiskleur. Daarom is er nu in Berlijn een "rood-rode" regering aan de macht.

Aangezien de socialisten dekselse kapitalistische meelopers zijn geworden, luidt de communistische slogan: rood stemmen!

Kiesadvies

2009-06-03T11:44:00.002+02:00

Enkel landbouwers, plattelandsbewoners en kleine zelfstandigen kan ik een Vlaamse stem voor CD&V aanraden. Open VLD is de partij van de jobkorting, die cheques uitdeelt aan de bofkonten die hun niet job niet verloren in plaats van aan de sukkelaars die het geld wél nodig hebben.

Sinds het ontstaan van de Vlaamse Regering zat sp.a onafgebroken aan de macht. Een radicale oppositiekuur zou hen onwezenlijk veel deugd doen, maar dat heeft nog niet elke sociaal-democraat begrepen. Wie op Daniël Termont als zelfverklaarde verdediger van de Gentse belangen stemt, beseft best dat hij een kwibus uit Dendermonde in de plaats krijgt.

Als er één provincie is waar de SLP van Geert Lambert over de kiesdrempel kan wippen, is het wel Oost-Vlaanderen. De sociaal-liberale partij beschikt over een uitstekend programma en dito koplui. Meerbepaald: Guy Haaze [1], liberale vakbondsleider met heerlijk accent, en Mie Van den Kerchove [2], de milieu-experte die in Aalter onverdroten oppositie voert tegen veldmaarschalk De Crem.

Gigantisch is de concurrentie van de andere Oost-Vlaamse lijsttrekkers ook niet. Het zelfverwezenlijkte CV van JJ beperkt zich tot de driedaagse verkoop van frisko's. Freya begint aan haar vierde lijsttrekkerschap in zes jaar. De neoliberale oud-communist Boudewijn Bouckaert en de grijsgroene zeurkous Filip Watteeuw bezorgen mij ook geen waaw-gevoel.

In Europa is het vooral zaak om niet voor de conservatieve EVP-fractie rond CD&V te stemmen. Gezellig met Berlusconi en Sarkozy en onder het charismatische leiderschap van de wereldvreemde Wilfried Martens steunt die EVP vrolijk de statische commissie-Barroso.

Sp.a komt hier met een deftige lijst op de proppen. Twee huidige Europarlementsleden, de dynamische Saïd El Khadraoui [2] en de sociaalbewogen stationsbuurtbewoonster Anne Van Lancker [3] zijn top. Hun voorkeurstemmen kunnen die malle Anciaux bovendien uit zijn eventuele zetel stampen.

Op de meeste Europese lijsten krioelt het van de ministers, ongeïnteresseerde politici uit andere parlementen, BV's en zonen&dochters. Open VLD is daar het extreemste voorbeeld van: slechts 5 van de 23 kandidaten zijn geen celebrities. Stemmen op onbekenden (Pablo Annys! Inan Asliyüce! Clara Reckelbus-da Silva Fraga!) is voor het Europarlement bijgevolg een absolute aanrader.

Dat er Nieuw-Vlamingen zijn die luidop dromen van een "Bayern aan de Noordzee", dat durf ik hier echt aan niemand te vertellen.

Wahl

2009-06-01T11:13:00.030+02:00

De Duitsers stemmen op 7 juni enkel voor het Europees Parlement. Veel animo is er niet voor die Wahl [verkiezing]. Duitsland wacht vol spanning op de grote nationale parlementsverkiezingen in september van dit Superwahljahr. De vraag hoe hoog de opkomst zal zijn, houdt de media momenteel meer bezig dan de verkiezingsuitslag zelf.

Een politieke affiche aan het raam hangen is hier not done. Reclame gebeurt voornamelijk via plakkaten rond lantaarnpalen. Langs deze weg deelt de Deutsche Kommunistische Partei ons mee dat zij Marx, Engels en Lenin als Krisenberater [crisisadviseurs] aanstelden.

Die Linke, de bonte verzameling nostalgische Oost-Duitse postcommunisten en malcontente West-Duitse socialisten, houden het kort en bondig bij "Raus aus Afghanistan!" of "Millionäre zur Kasse!" [Millionairs naar de kassa].

Pas sinds vorige week verspreidt de CDU gigantische affiches van Frau Merkel. De SPD voerde een erg negatieve pre-campagne ("Geldhaaien zouden voor de liberalen stemmen!") en onderscheidt zich vooral met een indrukwekkende onlineshop. Een SPD-bruudruuster koop je voor slechts 27,60 euro.

Die Grünen werven voor hun "Green New Deal" met WUMS, wat staat voor Wirtschaft & Umwelt, Menschlich & Sozial [Economie & Milieu, Menselijk & Sociaal]. WUMS lees je in Duitse stripverhalen als er een zwaar voorwerp op de grond valt. Zoiets als PLOF in het Nederlands dus.

Ik stem via volmacht en geef u weldra ongevraagd kiesadvies. Wie geen zin heeft in deze indoctrinatie, negeert dat bericht gerust straal.

Beken rechtsboven ook zelf kleur! Merci.

McDom

2009-05-30T15:13:00.010+02:00

De McDonalds onder Alexanderplatz bevestigt met plezier alle clichés over domme en luie klanten.

Trio Penotti

2009-05-29T15:13:00.011+02:00

Een weinig nostalgie overviel me toen ik recentelijk door mijn favoriete Pennymarkt karde. Mijn in bloesemthee ondergedompelde madeleintje was een kleurrijke bokaal Duo Penotti.

Nochtans kan ik mezelf bezwaarlijk een liefhebber van bruin-witte duo-chocopasta noemen. Hoe zorgvuldig het lepelen ook moge geschieden, vanaf de eerste snee roggebrood vormt zich een walgelijke prak die ik niet zonder dwang door mijn strot geramd krijg.

Deze Duo Penotti bood echter een revolutionair uitgekiend smakenpalet. In de bokaal was niet alleen witte en bruine choco gespoten, maar ook een streep met bananensmaak. Trio Penotti, eat this!

Hete zomers lang werd de spits rijmende slogan "Duo Penotti, twee kleuren in een Pottie" tegen mijn trommelvlies gejaagd. Maar nooit eerder zag ik zo'n pot Penotti, en nooit eerder hoorde ik het originele lied ter promotie van dit erg kleinschalige Hollandse chocomerk.

De campagne leeft verder op het internet. Ik betwijfel evenwel of het spotje met licht racistisch randje nu nog zou toegelaten worden.

Degewo

2009-05-22T17:07:00.004+02:00

In een eerder saaie woonwijk fleurt een oranje-geel-groen gebouw de boel op. Het zijn appartementsblokken van Degewo, met 70.000 woningen de grootste huisvestingsmaatschappij van Berlijn.

Het logo van Degewo ("Meer Stad. Meer Leven.") deed me verdraaid ergens aan denken. Misschien een klein beetje aan het logo van Electrabel, maar dan gedraaid?

Angie

2009-05-10T19:23:00.010+02:00

De huidige en wellicht ook volgende Duitse Bundeskänzlerin [première] heet Angela Kasner. Merkel is immers niet haar eigen familienaam, en ook niet die van haar huidige echtgenoot. Die laatste heet Joachim Sauer [zuur, boos] en hoewel dat soms goed past bij Angela's gelaatsuitdrukkingen, klinkt het niet erg vrolijk.

Daarom behield Angela de naam van haar eerste man, Ulrich Merkel, van wie ze in 1982 scheidde. Wat moet het voor die Ulrich vreemd zijn om Angela's naamkaartje op tv te zien.

Als Duitsers babbelen over Merkel, dan hebben ze het trouwens meestal respectvol over "Frau Merkel" of zelfs "Dr. Merkel". Ik vrees dat ik nooit over "De Heer Leterme" gesproken heb...

Onze vaderlandse pers vermeldt in artikels over onze oosterburen graag dat Merkels bijnaam "das Mädchen" [het meisje] is. Die bijnaam heb ik hier nog nooit gehoord of gelezen. "Angie" is wel ingeburgerd. Merkel gebruikte die hit van de Rolling Stones als campagnelied bij de laatste verkiezingen. Angie, zoals de hond van Sam Gooris, of zoals de Zimmervermieterin in Prenzlauer Berg.

Moby Dick

2009-05-07T23:25:00.006+02:00

In januari 1942 schoolden Hitler en zijn walvisvaarders samen in Berlijn. In een villa rond de Wannsee hielden ze een conferentie over de Endlösung, de "definitieve oplossing voor het jodenprobleem".

Vandaag is de Wannsee een van de aangenaamste meren rond Berlijn. Aan de kade ligt Moby Dick aangemeerd, een lange boot met een staartvin en een cafetaria in de bek.

Clueso

2009-05-04T20:45:00.008+02:00

De laatste tijd verschiet ik me geregeld een hoedje, meerbepaald wanneer ik een Duitse radiostem enthousiast 'Clouseau' hoor aankondigen. Ik start dan mijn motor voor een Brommer of wacht treurend op een teder Afscheid van een vriend (geschreven voor de doodzieke man van Ingeborg Sergeant, die uiteindelijk niet stierf).

Telkens mis. Ook in Duitsland loopt er eentje rond die beweert dat hij voor zijn artiestennaam de mosterd bij Inspector Clouseau uit de Pink Panther haalde. 'Clueso' uit Erfurt!

Met Gewinner heeft die momenteel een hit te pakken. De clip is geen wonder, de tekst geen literatuur, maar het deuntje blijft hangen en komt hier overal uit de luidsprekers. En dans, ich bin dabei!

Traumareizen

2009-04-30T18:21:00.009+02:00

Tussen het eerste en tweede semester zitten in Duitsland twee maanden 'vorlesungsfreie Zeit', ofte: quasi-vakantie. Het ideale moment om op reis te gaan!

{Boekenwinkel in Lviv, Oekraïne}

Aldi bedacht daarvoor natuurlijk een budgetvriendelijke oplossing: "Traumreisen zu Aldi-Preisen" [Droomreizen aan Aldi-prijzen]! Aldi's reisbureau adverteert in de krant - tussen de Spaanse Serranoham, de wintercappuccino en het aerobic-schoeisel voor dames - met een grote foto van een Russische kerk, en in vette letters daarboven:

Sint-Petersburg & Moskou vanaf 999 euro per persoon! Zevendaagse reis in Mittelklassehotels, inclusief ontbijt!

Als ontbijt stel ik mij dan voor: kartonnen brood, Chocoman, bruine salami met mayonaise uit de tube, bokaaltje ingelegde haring, mokje magere Milsani.

{Warm ontbijt in Oekraïne}

Lidl publiceert maandelijks(!) een heerlijk getruceerd magazine met 32 bladzijden toeristvriendelijke Lidl-reizen. Dichtbij in het Schwarzwald of richting exotische paradijzen, zoals de Malediven, de Seychellen en Tahiti. Acht dagen Costa del Sol: een prikje van 369 euro! Een 'Kreuzfahrt' [niet kruisvaart maar cruise, alhoewel...] is voorzien om de eindfase van het leven feestelijk in te luiden.

{Hotel Oskar, Truskavets, Oekraïne}

Overnachten gebeurt meestal in een Lidllobby of Aldihut op maat, met tapis plain en hetzelfde unieke schilderij in elke kamer, met plastieken appelsienen op de buffettafels en peterselie in elke gang.

{Poolse schrijnwerker in Krakow}

Reizen naar België zitten niet in het aanbod uit angst voor de instabiele politieke en klimatologische situatie. Wel boekbaar is 'Holland: Boat & Bike', met adembenemende stops in Enkhuisen, Schiedam, Kinderdijk en Schoonhoven. "De reisbegeleiding is bij vragen of pech telefonisch bereikbaar!"

King

2009-04-27T22:15:00.011+02:00

Een genetisch gemanipuleerde pistolet, een tuit gefrituurd karton en een glas ijsblokjes staan te koop voor de ronde som van 1,99 euro. King Deal! In verschillende metrostations magnetiseert Burger King kaalgeplukte beursgangers met de slogan:

Nur Stehlen ist günstiger [Alleen stelen is voordeliger]

En crossmediaalgewijs hoort er ook een reclame-spotje bij:

Commentaarstem: "Je zou denken dat je ons bestolen hebt!"

Lego

2009-04-22T20:44:00.001+02:00

Het Kaufhaus des Westens, KaDeWe in de volksmond en niet toevallig in West-Berlijn, is het grootste warenhuis in Europa. In de buurt van de sjieke Kurfürstendamm kunnen shopaholics zich laven aan zeven verdiepingen handelswaar. Parfumeren in de Davidoff Pilot Shop, gas geven op de Luxusboulevard, de laatste van Dan Brown lezen in de leesoase. KApitalisme, DEcadentie, WEelde.

In de kinderafdeling staat een speciale snoepautomaat. Gele papieren zakjes liggen voor het grijpen. In ronde tonnen grabbelen avonturiers niet naar toverbollen, drop of zoethout maar naar Legoblokjes in alle maten en kleuren.

Curry-Insel

2009-04-15T20:50:00.001+02:00

Eenzaam en alleen worstelen op het curry-eiland.

Mediamarkt

2009-04-12T11:26:00.007+02:00

De Duitse elektronicareus Mediamarkt staat eerder bekend voor agressieve marketing dan voor de duurzaamheid van koopwaar of de competentie van op straat geselecteerde medewerkers (die allen de titel manager dragen). De huisslogan geeft zelf aan waarom Mediamarkten te mijden zijn:

"Ich bin doch nicht blöd!" - "Ik ben toch niet gek!".

In 1979 opende Mediamarkt een eerste filiaal in München. Voor zijn parelmoeren jubileum haalde Mediamarkt spitse slogans uit de tv-kast en plakte die tegen opeenvolgende treden in een metrostation.

Achtereenvolgens leest de gehaaste reiziger: ein MP3 für Kai (vrij vertaald: een mp3 voor Guy), ein Hifi-Paket für Fred, ein Herd für Gerd (een fornuis voor Aloïs?), ein Handy für Andy (een GSM voor Clem), ein PC für André...

Een doorsnee Vlaamse André ligt toch aan de bedpan en heeft weinig nood aan een PC? In Oost-Duitsland waren Franse namen echter nogal hip. Daardoor lopen jongeren vandaag met namen als Robert of André rond, waarbij de klemtoon tweemaal op de eerste klemtoon wordt gelegd.

Een fax voor Max, een digicam voor Sam? Lachgas voor Lukas!

Bankroet

2009-04-09T11:59:00.009+02:00

De gevolgen van de Belgische bankencrisis zijn tot hier voelbaar. Fortis sloot onlangs een triest kantoortje aan Hermannplatz, het Berlijnse Van Beverenplein. Een zuinig wit A4'tje deelt ons mee:

Deze Fortis Finanz Shop is vanaf 14 januari 2009 permanent gesloten.

Door de overname van de bank 'Von Essen' in 2006 begon Fortis aan een spoedige verovering van de Duitse markt. In de Fortis Finanz Shop konden Berlijners terecht voor hun broodnodige immobiliënfinanciering, consumentenkredieten en kredietkaarten.

Het boeltje werd gesloten wegens "het dalende vertrouwen van de Duitse bevolking in financiële dienstverleners". Klanten wenden zich nu liever tot "instellingen die ze goed kennen". 340 van de 970 Fortis-medewerkers in Duitsland verliezen hun job.

In het West-Poolse Wrocław (Duits: Breslau) merkt KBC klaarblijkelijk nog niks van de crisis. Warm hout, goud en marmer smukken de statige kantoren van de Kredyt Bank (KB) op. Toch verliezen ook hier 500 werknemers hun baan.

Botschaftsviertel

2009-03-29T12:17:00.009+02:00

Het district Pankow, de voormalige elitewijk van Oost-Berlijn, omvat één compacte wijk [Viertel] met zes ambassades [Botschaften]. In dat Botschaftsviertel, op een paar honderd meter van de Muur, werden begin de jaren zeventig een vijfentwintigtal nagenoeg identieke "optimale socialistische gebouwen" neergepoot voor de diplomatieke diensten van onder meer Cuba, Zwitserland en België.

Enkel Cuba bleef het Botschaftsviertel trouw en kreeg het gezelschap van enkele ambassades die verhuisden van Bonn naar Berlijn. De nieuwe buren zijn allemaal arm, jong of klein. Daarom verkiezen ze het sjofel-melancholische Botschaftsviertel boven een krap kolenkot rond het sjieke Tiergartenpark.

De ambassades zijn gebouwd in dezelfde vreemde stijl. Genre: sociale strandwoning voor zes gezinnen. Allen bezitten ze witte tralies, een slecht onderhouden tuin, vale gevelkleuren en drie verdiepingen met een balkon in het midden. Enkel de kleur van de glinsterende steentjes rond het balkon en het soort boom in de voortuin verschilt.

Het grootste deel van de wijk, drie huizen en een uitgebreid BMW-wagenpark, behoort Cuba toe. Met de satellietschotel kan de ambassadeur zich objectief door de Cubaanse staatstelevisie laten informeren. Aan de achterkant van de Cubaanse ambassade staat een gele Volkswagen van de Havana Night Company ('cocktail, party en cateringservice'): vertegenwoordiging in de breedste zin van het woord!

Aan de ambassade van Bosnië-Herzegovina is de witte Bekaertdraad zelfs voor modale sportievelingen weinig afschrikkend.

Een zwarte vrouw, misschien wel de Ghanese ambassadrice herself, sist in mijn richting: "wat heeft dit allemaal te betekenen!?". Ik mompel "mooie wijk, mooie gebouwen" en wandel schichtig weg. Iets verder is de dienstdoende chauffeur druk bezig met zijn diplomatieke limo, herkenbaar aan de O-nummerplaat (en niet CD). De chauffeur dompelt een verfborstel onder in een emmer bruin water om de smalle zijkant van de autodeuren grondig te reinigen (linksonder op de foto).

De Kaapverdische ambassadeur verstopte zijn vlag helaas netjes àchter zijn favoriete boom. Maar voor de rest is het gebouw krak hetzelfde als alle andere.

De ambassade van Eritrea (°1993) heeft een eigen versie van de Berlijnse beer op de kop kunnen tikken.

En ook de Moldavische ambassade volgt trouw alle architekturale regels van het Botschaftsviertel.

Twee diplomatieke villaatjes zijn door gewone families aangekocht en mooi gerenoveerd. Hun vlaggenstok roest wel iets meer dan bij de andere...

J'aime Berlin

2009-03-24T00:29:00.006+01:00

Tot mijn stomme verbazing zetel ik vandaag precies zes maanden in Berlijn. Sinds gisteren ben ik bovendien verlost van het etiket volslagen buitenlander, aangezien ik de Duitse taaltesten eindelijk tot een goed einde bracht. Op dergelijke heuglijke momenten durft een mens al eens een fles Riesling kraken en een oude LP uit de kelder halen.

Sandra Kim, helaas weinig bekend van krakers als 'Jij beheerst mij totaal' en 'Jij brengt nooit meer bloemen' (met Frank Galan), bracht in de nadagen van haar carriere (1988) op de LP Bien dans ma Peau een lied uit over Berlijn.

De tekst van deze protestsong is eerder minimalistisch maar de videoclip maakt alles goed. De guerrilla Sandra Caldarone gaat aan de Muur op zoek naar haar grote fan Franz en samen maken ze een heroïsche tocht vol verrassende plotwendingen door het verscheurde Berlijn. De clip zou weldegelijk in Oost-Duitsland gedraaid zijn, ook al kan hier en daar de indruk van trucage ontstaan. Een kartonnnen decor in de Borinage blijft tot de mogelijkheden behoren.

De clip is in elk geval een absurde mix van kitsch, maatschappijkritiek, pathetiek, straffe beelden, sterallures, geschiedenisles en peperkoek. Het ware Belgische surrealisme?

Tweespalt

2009-03-22T10:30:00.009+01:00

Langs de ene kant lijkt het wel Benidorm. Een verzamelplaats voor toeristen op sportschoenen, omzoomd door reclame voor Coca-Cola en voor de rioolkrant Bild-Zeitung.

Langs de andere kant doemt een cultureel-historische hotspot op. De Kaiser-Wilhelm-Gedächtnis-Kirche werd in 1943 half verwoest en kreeg er een nieuwe, hoogstmoderne versie bij.

Eén culinaire constante: Berlijnse curryworsten, braadworsten en bouletten.

New York Nails

2009-03-15T00:58:00.001+01:00

Schönhauser Allee Arcaden was het eerste shoppingcentrum dat in Oost-Berlijn na de val van de Muur ontstond. Intussen slikt het gebouw dertig duizend (30.000!) kooplustigen per dag. De slogan is op zijn minst betwistbaar: schön, schöner, Schönhauser Allee Arcaden!

Het shoppingcenter ligt aan mijn vroegere vaste metrostation. Mijn favoriete winkel bevindt zich op de bovenste verdieping. De naam van deze beautyfarm is Amerikaans, maar het zijn Aziatische dames die minitieuze manicures en precieze pedicures bewerkstelligen, nagelpiercings schieten (5 euro) of nagels paars lakken en met glitters bedekken.

En welke winkel huist er onder mijn nieuwe woning? USA Nails, of hoe het leven aangenaam kan zijn.

Gevelarijen

2009-03-13T22:42:00.008+01:00

Een vaak voorkomend en opvrolijkend fenomeen: het beschilderen van gigantische blinde gevels.

Vlakbij een voetbalstadion:

En op de zijgevel van Balzac, de Berlijnse Starbucks.

Paintball

2009-03-09T14:47:00.039+01:00

Niemand had mij ooit ingelicht over het bestaan van een paintballshop. Ik maakte intens kennis met dit verschijnsel op mijn afscheidstocht door Prenzlauer Berg. Eerst hurkte ik neer op het trottoir voor enkele foto's, daarna liep ik naar het uitstalraam van de 'Paint Supply' om de aanwezige buit te schouwen.

Plotseling zwaaide de voordeur open. Een man kwam uitgelaten naar buiten gespurt. Het bleek de verkoper en hij, Holger, nodigde me uit in zijn heiligdom. Holger had me in het vizier gekregen toen ik een foto trok. Dat overkwam hem, of zijn winkel, zelden.

Binnen toonde ik me onder de indruk van zijn koopwaar. Alles was voorhanden om een vernietigende verfstrijd aan te gaan. Onheilspellende guns, zoals de Tippmann 98 Platinum Digital Camo (zie foto) hielden mij dreigend onder schot.

Ik biechtte Holger op dat ik nog nooit de edele sport der paintballen had beoefend. Dit bracht de vriendelijke verkoper enigszins van zijn stuk. Ik vroeg dan maar of Berlijn veel geschikte paintballplekken huisvest. Daarop volgde een exhaustief en per ansichtkaart geïllustreerd overzicht: van woodland en een oude luchthaven, over een veld met autowrakken, tot een gebied "waar weinig in is geïnvesteerd".

In de winkel waren ook een twintigtal helmen uitgestald. Mij deden ze aan de Power Rangers denken. Holger bevestigde dat en voegde er volledigheidshalve aan toe dat hij ook exemplaren zoals in Star Wars bezit. Ik vroeg Holger of private paintballhelmen, de V-Force Profiler bijvoorbeeld, frequent worden aangeschaft. Ook dat bevestigde Holger; hij vond het maar kiezig dat gehuurde helmen door veel mensen worden gebruikt. Bovendien is een beetje kwaliteit welkom: gamers vuren hun kogels met een snelheid van wel zeventig meter per seconde (meer dan 200 km/u) af richting vijandig bataljon.

Holger had liever niet dat ik binnen foto's trok. Ik moest maar eens een blik op zijn website werpen. Ook de paintballwereld kent blijkbaar staatsgeheimen.

Voor we elkaar vaarwel zegden, vroeg Holger me nog het adres van mijn blog zodat hij een link kon plaatsen op zijn website. Roger that!

Vespa

2009-03-05T16:47:00.002+01:00

Volgend weekend verlaat ik na zes mooie maanden de wijk Prenzlauer Berg. Daarom maakte ik nog snel een ommetje in de buurt, om hilaria te sprokkelen.

Vlakbij botste ik op een heuse scootershop. Een echte liefhebber placht te zeggen: een Piaggio is geen voertuig, het is een levenswijze. Zo iemand kan meerdere uitlaatpijpen opsommen en wordt goedgeluimd van 100 cc. Hij vergoddelijkt zijn snorfiets en wil zijn soepele tweetakt liefst op een altaar plaatsen.

Hier gebeurt dat letterlijk. Een prachtige Vespa straalt klasse uit vanop een vierkanten stalen podium. Koplamp en pinkers lichten tegelijk op. Ik zit op mijn knieën (voor de foto) en staar ademloos naar zoveel gemotoriseerde schoonheid.

Curry ohne Wurst

2009-03-03T20:55:00.017+01:00

Na een lange werkdag flaneerde ik fluks naar de tramhalte. Vol overtuiging herhaalde ik de vertaalde mantra's die nog door mijn brein spookten: "Contacten in Dubai? Online netwerken is een must!" of "In crisistijden genieten van een breed professioneel netwerk".

Niet veel later bevond ik me terug in de harde en ruwe werkelijkheid. Een donker oerwoud aan kranen en flats degradeert de Fernsehturm, het trotse hoogtepunt van Oost-Berlijn, tot een mineure tandenstoker. De reclameslogan maakt het alleen maar erger. Onder "Curry zonder worst" verschijnt: "Azië vanaf 549 euro". Werk aan de winkel voor de marketinglui.

Peugeot met landschap

2009-02-23T12:24:00.007+01:00

Ampelmann

2009-02-20T03:15:00.021+01:00

In Oost-Berlijn zijn de verkeerslichten (Ampel) voor voetgangers bijzonder grappig. De Ost-Ampelmann (jaargang 1961) is een sympathiek kereltje met een hoed, waarvoor gezagstrouwe Duitsers deemoedig het hoofd buigen als hij rood uitslaat. Al durven de inwoners van het alternatieve Berlijn zijn consequente aanwijzingen vaker dan elders negeren.

De Ampelmann is nog steeds een vaste waarde in het straatsbeeld en duikt sinds 2005 ook in West-Berlijn op. Hij is uitgegroeid tot het symbool bij uitstek van de 'Ostalgie'...

... en dat betekent ook: big business. In Berlijn kunnen toeristen in vier winkels Ampelmänner in alle vormen, soorten en gewichten kopen. Kroonkurkenwippers, muismatten, zweetbandjes, badlinnen, bak- en ijsvormpjes: alles is te koop, in rood én groen. De antidiscriminatie-wetgeving bracht zelfs een Ampelfrau voort.

Aan het water serveert het Italiaanse(!) Ristorante Ampelmann artisanale "Antipasto Ampelmann". Buiten is er een gezellige Ampelmann-Strandbar - voor alle jaargetijden.

Ook op de arbeidsmarkt is de Ampelmann aanwezig:

Brasilien

2009-02-17T16:53:00.026+01:00

Heel zelden voel ik een onweerstaanbare drang om de samba en de lambada spontaan en simultaan te lanceren. Dat overkomt me meerbepaald wanneer ik naar de tramhalte wandel. Onderweg passeer ik dan een zeldzame woning die nog niet gerenoveerd is.

De gevel is grauw, de verf afgebladderd en de satellietschotels derdehands. Een stel Brazilianen op de eerste verdieping brengt de voorbijganger echter in exotische sferen. Ze schilderden hun karige balkonnetje zoals hun vlag, posteerden zonnebloemen op het terras en vonden een vlagje dat 's avonds flikkert.

Wég schurftgevoel!

Zonnebloem

2009-02-02T19:44:00.004+01:00

Deze psychotherapeut liet zijn voorgevel origineel inkleuren.

Haus Huth

2009-01-27T19:48:00.008+01:00

Achter Potsdamer Platz zweeft een vreemd verticaal kunstwerk van de Amerikaan Pop-art-iest Robert Rauschenberg. Zijn “Riding Bikes” zijn twee - op enkele neonbuizen na - lichtgevende fietsen.

Het beeld is iets mooier aan de overzijde. In de achtergrond verschijnt Haus Huth. Dit wijnhuis overleefde als enige in de buurt alle twintigste-eeuwse geweld. Na de bouw van de Muur stond het moederziel alleen in West-Berlijn, vlakbij die Muur. 'Het laatste huis aan Potsdamer Platz' stond symbool voor de verwoesting en opdeling van de stad.

Tegenwoordig huist een restaurant met wijnwinkel in Haus Huth. Rondom doemen er enkel megatorens en winkelcentra op.

World Weib Web

2009-01-22T22:55:00.007+01:00

Recent geopend in het multiculturele Kreuzberg: "Internetcafé für Frauen". Met rode hartjes en slingers aan de buitenkant en het onbereikbare binnenste zedig afgedekt door condens en bruine klapdeurtjes. Een gat in de markt?

Albasket

2009-01-19T22:38:00.018+01:00

Voor de winterstop voetbalde Hertha Berlijn in de Champions League tegen de Turkse grootmacht Galatasaray. In het indrukwekkende Olympiastadion supporterden de meeste toeschouwers voor de bezoekers. De Anatolen wonnen uiteindelijk ook met 0-1.

Een week later speelde Alba Berlijn in de Euroleague een partijtje basketbal tegen Fenerbahce. Alba's logo is een albatros, maar hun voornaam verwijst vooral naar sponsor Alba, een Berlijnse variant op Ivago.

Het spel ging op en neer, maar verliep al bij al klassiek. Er werd paarsgewijs gebruld van Fe-ner Fe-ner, Al-ba Al-ba en De-fence De-fence. En in de pauzes warmden trotse cheerleaders het publiek op.

Maar plots verscheen de geheel uit marsepein opgetrokken TV-ster Kai Pflaume op het parket. Voor zijn romantische show "Nur die Liebe zählt" pikte de Duitse Ingeborg Sergeant ene Daniela uit het publiek, waardoor de 13.000 toeschouwers konden meegenieten van de mooiste en intiemste verrassing van haar leven. Dit filmpje toont naast enkele melige momenten ook wedstrijdbeelden, de 02-Arena en het dolle publiek.

Alba trok trouwens aan het langste eind: 72-63. Afspraak in Berlijn, voor de finale!